รักมาก แพ้มากรัก

ดิฉัน / STORY / รักมาก แพ้มากรัก
หนังสือเล่มล่าสุด เพิ่งวางแผงได้ไม่นานค่ะ ‘รักแท้ไม่น่าจะแพ้อะไร’ เก็บรวบรวมคำถาม-คำตอบเรื่องรักบ้าง เรื่องไม่รักบ้างมารวมกันไว้ในเล่มเดียวกัน .. มีอยู่คำถามหนึ่ง

“ผมเห็นในข่าวว่ามีประเทศหนึ่ง อนุญาตให้ผู้ชายจดทะเบียนสมรสซ้อนได้ พี่ว่าถ้าประเทศเราเอาแบบเขาบ้างจะเป็นยังไงครับ” เลยตอบไปว่า

“พี่อยากให้บ้านเรามีกฎหมาย ถ้านอกใจประหารชีวิตมากกว่าจ้ะ 555!!” ผู้คนแซ่ซ้องเห็นด้วยเป็นการใหญ่ แหม…ถ้าเด็ดขาดถึงขั้นนั้นจริง คงไม่มีใครต้องโทฯเข้ามาใน Club Friday แล้ว เพราะเท่าที่เป็นอยู่ คนที่มีคู่มักปวดใจกับคนไม่รู้จักพอ ที่ดันไปเจอกับคนที่ไม่ถือสาเรื่องการมีเจ้าของ ตัวสำรองถึงเกิดขึ้นอย่างกับดอกเห็ด พร้อมกลเม็ดเข้าข้างตัวเองว่า ถ้าเขารักคนที่หนึ่งมากพอ คงไม่มีคนที่สอง ลืมมองไปว่า คนบางคนก็ถูกวางไว้ให้เป็นตัวสำรองทั้งชีวิต อย่าคิดว่าเขาจะยกย่องให้เกียรติก็มี

ไม่นานมานี้ เห็นภาพในเฟซบุ๊คอยู่ภาพหนึ่ง แรงมากเป็นภาพของผู้หญิงกำลังมีอะไรกับผู้ชาย บริจาคร่างกายออกกล้อง บันทึกภาพไว้ด้วยตัวเอง สีหน้าจิกใส่กล้องอย่างเอาจริงเอาจัง ได้รับการแชร์อย่างล้นหลาม คืนความแซ่บให้ประชาชน ใต้ภาพบรรยายไว้ว่า……. ไม่เอาดีกว่าค่ะ มันหยาบ เอาเป็นว่า ใจความคือนี่คือภาพของภรรยาน้อยที่ส่งมาให้ภรรยาหลวงดูว่า เธอกำลังมีความสุขมากมายกับผู้ชายของชาวบ้าน สีหน้ากำลังโชว์เหนือให้ผู้หญิงอีก

คนดูกันไปว่าใครคือผู้ชนะ สมบัติผลัดกันดู ภรรยาหลวงเลยสนองนโยบาย โดยการแชร์ภาพออกสื่อสมใจอยากล่ะค่ะ อยากให้ดู เลยได้ดูกันถ้วนหน้า ไม่มีเซ็นเซอร์ หน้าตาแบบไหน แย่งสามีใคร อยากให้ภรรยาเขารู้ โลกเลยได้รู้ไปตามๆกัน ยังไม่รู้ชะตากรรมของเธอและเขาเลยค่ะ วันที่เรื่องในห้องนอนออนแอร์อยู่หน้าจอ เธอจะเดินหน้าต่อไปในสังคมยังไง จะว่าไปโหดร้ายกว่าการประหารชีวิตตั้งเยอะ

ผิดถูกรู้หมด อดไม่ได้อย่างเดียว ลืมมองไปว่า การดิ้นรนให้ได้คนหลายใจมา 1 คน มันคุ้มตรงไหนมีเยอะค่ะ คิดเอา มโนเอาว่า ก็เขาไม่รักแฟนเขาไง ถึงมีเรา สุดท้ายพอมีเรา เขาก็ไม่เห็นทิ้งใคร ทั้งที่บอกว่าไม่ได้มีใจให้อีกคนหนึ่งแล้ว เมื่อเรายอมเป็นตัวสำรองอย่างเต็มใจ ทำไมเขาต้องเลือกเราเป็นตัวจริง คุณค่าเราอยู่ที่เรา ถ้าเราลดคุณค่าตัวเองจะเรียกร้องใครให้มาเห็นคุณค่าในตัวเรา

มีผู้หญิงคนหนึ่ง ส่งเรื่องของตัวเองเข้ามาหลังจากตามอ่านคอลัมน์นี้ใน ‘ดิฉัน’ เพื่อให้กำลังใจคนที่อยู่ในสถานะเดียวกันกับเธอ

“เราแต่งงานแล้วมีลูก 1 คนค่ะ ครอบครัวเรามีความสุขมาตลอด ถึงจะมีปัญหาบ้างก็ผ่านไปได้ ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ สามีเป็นคนน่ารัก รักลูกรักครอบครัวมาก วันหนึ่งไปเจอว่าสามีแอบคบกับเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง พอจับได้สามีก็เปลี่ยนไป เราเห็นข้อความเห็นสิ่งที่เขาทำต่อกัน เรางงว่าเขาทำแบบนี้กันได้ยังไงทุกสิ่งทุกอย่างที่สามีเคยให้เรา เอาไปให้ผู้หญิงคนนั้นหมด พอจับได้หนักๆเข้า ก็ถามสามีว่า รักผู้หญิงคนนั้นไหม เคยบอกรัก เคยจับมือ หรือเกินเลยกับผู้หญิงคนนั้นหรือยัง สามีตอบว่าไม่เคยเลย ไม่เคยบอกรัก ไม่ได้รู้สึกขนาดนั้น

พอเวลาผ่านไป ก็ไปอ่านเจอข้อความที่เขาคุยกันอีก อยากจะมีบ้าน มีสวน มีเด็กๆวิ่งเล่น มันช่างตรงกับอนาคตที่คุณสามีเคยวางแผนกับเราไว้ ได้รู้แบบนี้ก็มานั่งคิดค่ะว่า เกิดอะไรขึ้นขนาดนี้ แถมสามีมาบอกว่า ผู้หญิงคนนี้เป็นคนดี ไม่อยากให้เราไปยุ่งอะไรกับเขา ผู้หญิงเองรู้ค่ะว่าผู้ชายมีครอบครัวแล้ว

หัวอกผู้หญิงด้วยกัน จริงๆไม่ต้องเห็นใจเราก็ได้ แต่เห็นแก่หัวใจดวงน้อยๆ ขาวๆสะอาดของเด็กตาดำๆบ้างก็ยังไม่มี เรื่องแบบนี้ตบมือข้างเดียวไม่ดังค่ะ สามีเราก็ไม่รู้จักพอ ความถูกผิดมันโดนกดทับด้วยความต้องการเท่านั้นหรือ”

ดูเป็นภาพซ้ำๆ ที่เกิดขึ้นเรื่อยๆนะคะ เป็นผู้กระทำไม่รู้สึกผิด จะมาคิดหนักตอนเราโดนหักหลังบ้าง เป็นผู้หญิงแสนดีที่แย่งสามีคนอื่นได้ คนของเราบอกว่าเธอเป็นคนดีไม่อยากให้ภรรยาไปยุ่ง แต่ปล่อยให้เธอมุดเข้ามาในมุ้งทำร้ายครอบครัวของเราได้… ชอบตอนท้ายของอีเมล์ฉบับนี้เหลือเกินค่ะ

“ทุกวันนี้ก็มีบางอย่างที่อยู่ระหว่างการตัดสินใจความทุกข์ ความเลวร้ายที่ถูกหยิบยื่นมาให้ ตอนนี้กำลังเปลี่ยนเป็นกำลังใจที่จะมีให้ตัวเองและลูก ที่รอความรัก ความเข้มแข็งจากเรา ชีวิตต้องเดินต่อให้ได้คิดแค่ว่า ใครทำอะไรก็ได้อย่างนั้น เสียใจร้องไห้ให้เต็มที่ไปเลยค่ะ แล้วบอกกับตัวเองว่า

สุขที่เคยได้รับอย่างมากมาย ยังไปจากเราได้ง่ายๆ แล้วทุกข์ที่มีอยู่ในใจ ทำไมจะไปจากเราไม่ได้..” เริ่มรัก เลิกรัก เกิดได้ทุกวันค่ะ ความรักของเราตั้งอยู่ ในขณะที่ความรักของเขาดับไป ความทุกข์ที่ตั้งอยู่ หวังว่ามันคงดับไปได้ในเร็ววัน เมื่อเขาเป็นความสุขของเราไม่ได้ ต่อจากนี้ไป ก็เอาความสุขทั้งหลายไปฝากไว้ที่ลูก บางทีการแก้แค้นที่สาสมที่สุดคือการอย่ายอมให้เขามีตัวตน และมีผลต่อใจเราอีก ทั้งด้านบวกและด้านลบ ทำไม่ง่ายนะคะ พูดเลยแต่ถ้าไม่เคยต้องลองทำดู

คนรักกัน ไม่ทำร้ายกัน เรารักเขา เราไม่มีใครเขารักเรายังไงถึงนอกใจตลอด บางคนยื้อถึงที่สุด ยอมเป็นของตาย อะไรก็ได้ ยังไงก็ได้ ไม่ว่าเขาจะมีใครขอให้เขายังมีเรา เพราะไม่อยากเสียเขาไป หรือจริงๆ เราเสียเขาไปตั้งแต่วันแรกที่เขาคิดนอกใจแล้ว นอกใจไม่ใช่เรื่องพลาด มันคือความประมาทที่เกิดขึ้นอย่างตั้งใจ ตอนแรกอาจจะเริ่มจากการคิดว่าไม่น่าจะมีอะไร แล้วสุดท้ายเรื่องใหญ่ก็ตามมา

ใจหมดรักกับคนที่รักเราหมดใจ บอกกันตรงๆได้ค่ะ อย่าใช้วิธีนอกใจ สำหรับคนมาทีหลัง ถ้ายังอยากได้คนมีเจ้าของมากนัก ช่วยบอกให้เขาไปเลิกรักกันก่อนค่อยมีเรา ไม่ใช่ยอมคบซ้อนๆกับเขา ให้เรากลายเป็นคนเฝ้ารอขอส่วนบุญ รอเวลาเหลือๆของเขากับแฟนอยู่หลบๆซ่อนๆ

เราก็เป็นคนหนึ่งคน ต่อให้ไม่ต้องประกาศบอกใคร แต่อย่าถึงขั้นซ่อนไว้จนไร้ตัวตน สงสารตัวเราและคนของเขาเถอะ อย่าเป็นแค่เครื่องมือสนองตอบต่อความไม่รู้จักพอของใครๆอีกเลย


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน