อย่าตัดสินใจเลือกใครจากเหงา

ดิฉัน / STORY / อย่าตัดสินใจเลือกใครจากเหงา
ปรกติก็เห็นบ่นกันว่า เหงาๆจนติดปาก ยิ่งหนาว เลยได้ยินคำว่า เหงาบ่อยขึ้นไปอีก ถึงขั้นมีคนพยายามใส่มุข มีเสื้อกันหนาวแล้ว ขอเสื้อกันเหงาซะตัว จะว่าไปอากาศแบบไหน ก็ชอบเห็นใครๆบ่นเหงาจนดูเป็นเรื่องปรกติ

ไม่นานมานี้ที่เกาหลี ฮิตกันเหลือเกิน สำหรับโชว์ทางเน็ตของสาวๆ ที่มานั่งกินกันจนท้องยุ้ย พุงหลาม กินเหมือนยัดนุ่นที่หน้าจอสวาปามซดฮวบบะหมี่ พิซซ่า ไหนจะไข่เจียวอีก 30 ฟอง แทะกรรเชียงปูเต็มกล่องพร้อมกับพูดคุยกับแฟนๆที่จ่ายเงินติดตามชมทางออนไลน์ สาวสวยหน้าใสหุ่นเธอยังเป๊ะค่ะไม่ต้องห่วง นั่งกินข้าวอยู่หน้าจอ ดูเธอไป คุยไป กินไปได้ด้วย.. ตายล่ะ ตอนนี้เราต้องเสพจากสื่อกันถึงขั้นนี้เลยหรือ

ผู้หญิงคนหนึ่งชื่อดีว่า เธอเสียเงินเดือนละเป็นแสนๆ เพื่อซื้ออาหารมากมายมานั่งกินหน้าจอ เปิดกล้องให้หลายๆคนได้เข้าไปดูเธอกิน คนสวยกินยังไงก็สวย เธอได้เงินมากกว่าที่เสียไปเยอะค่ะ แค่งงๆกับวิถีชีวิตคน เราไม่คุยกันกินข้าวกันแบบเจอกันจริงๆ แต่นั่งกินข้าวกับคนในจอ เราเหงากันจนต้องใช้วิธีแบบนี้กันแล้ว เหงาไม่เคยทำร้ายเรา แต่เรามักเอาความเหงาของเราไปทำร้ายใครต่อใครปัญหาความรักยุคใหม่ เลยดูเหมือนไม่ค่อยมีสติ ใช้ความรู้สึกกันไปล้วนๆ ก็เหงาค่ะ ทำยังไงได้ หลายปัญหาเลยงงว่าตอนเริ่มต้นมันเริ่มได้ยังไง บั้นปลายถึงได้สับสนอลหม่านขนาดนี้ อย่างน้องผู้ชายคนนี้ ที่ส่งคำถามเข้ามา

“ผมอายุ 23 แฟนอายุ 28 คบกันปีครึ่งเธอมีลูกติด 1 คน อายุ 6 ขวบ สถานะของผมในสังคมคือ โสด สถานะของเธอในสังคมคือ แต่งงานแล้ว เธอแต่งงานกับพี่คนหนึ่งอายุ 40 ปี พี่คนนี้ดีแสนดี

ก่อนแต่งงานเธอถูกแฟนเก่าทิ้ง ทั้งที่มีลูกในท้อง สามีคนนี้ยอมรับเป็นพ่อของเด็กและดูแลกันเรื่อยมาเป็น 10 ปี พากันไปจดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้อง จากที่ผมทราบคือ สามีเธอไม่ได้ชอบผู้หญิง เขาเป็นเกย์ครับ แต่ท่าทางก็เหมือนผู้ชาย จนเธอมาเจอผม เราก็คบกัน เธอเปิดเผยเรื่องทั้งหมด แต่ครอบครัวของเธอไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรกัน มีแต่ผม เธอ และสามีเท่านั้น ที่รู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเราคืออะไรจนวันนี้ เธอท้องกับผมครับ (เธออยากมีลูกมากเพราะว่าไม่อยากมีลูกตอนแก่) ก็สมใจเธอครับ ดีใจทั้งเธอทั้งครอบครัวเธอเพื่อนเธอ สังคมของเธอ ส่วนผมพูดไม่ออกครับ มึนไปหมด เพราะผมยังไม่อยากมีลูก“ไม่ได้เลี้ยงลูกด้วยตัวเอง ไม่ได้เจอเขาทุกวัน ไม่ได้ทำหน้าที่พ่อ ถ้าเป็นภาษาชาวบ้านผมก็คือชู้นั่นเอง”

มันจะทำให้อะไรๆหลายอย่างซับซ้อนมากขึ้น ไหนจะเรื่องลูก เพราะเธอแต่งงานแล้วผมแทบจะไม่มีสิทธิ์ในตัวของเด็กเลย มันจุกครับ พูดไม่ออก ไม่ได้เลี้ยงลูกด้วยตัวเอง ไม่ได้เจอเขาทุกวัน ไม่ได้ทำหน้าที่พ่อ ถ้าเป็นภาษาชาวบ้าน ผมก็คือชู้นั่นเองแต่ผิดตรงที่ว่า เราทุกคนรู้หมดว่าอะไรคืออะไร

แต่เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ผมก็คงต้องยอมรับความจริงให้ได้ ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ ทางบ้านผม เขาก็ไม่ค่อยชอบเธอ นี่ยังไม่ได้บอกที่บ้านเลยครับ เพราะบอกไปเขาคงจะดีใจหรอก ที่ได้หลานเถื่อน ผมจะเป็นน้าดีไหม ให้พ่อแม่ลูกเขาจัดการชีวิตครอบครัวกันไป โดยผมจะดูเขาเติบโตอยู่ห่างๆ คอยช่วยค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูอยู่ห่างๆ จะได้ไม่มีปัญหาในภายหลังไม่ว่าจะด้านครอบครัวเธอ สังคม และเพื่อนๆของเธอ”

โลกสอนเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าเริ่มต้นความรักอย่างผิดปรกติ เราจะเดินหน้าอย่างปรกติได้ยังไง เธอมีสามีแล้ว จะเกย์ไม่เกย์ไม่ใช่เรื่องของเรา นั่นคือปัญหาของครอบครัวเขา ที่ไม่ควรมีเราเข้าไปเป็นส่วนเกิน ‘กลัวเธอมีปัญหากับครอบครัวสังคม และเพื่อนๆ’ น้องน่าจะคิดได้ ก่อนหน้านี้หรือเปล่า เราถือสาเรื่องการมีเจ้าของน้อยเหลือเกิน เธอมีสามีก็มีไปฉันเป็นสามีที่ซ่อนไว้นอกบ้านก็ได้ แล้วสุดท้ายปล่อยให้ชีวิตบริสุทธิ์เกิดมา เพื่อสังเวยปัญหาความไม่รู้จักพอของผู้ใหญ่ สามีเธอต้องยอมรับเป็นพ่อของเด็กซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งที่เขาไม่ใช่ผู้ให้กำเนิด

ตัวน้องคือผู้ชายนอกบ้าน ที่ทำให้เธอมีลูกสมใจ ไม่ต้องมารับผิดชอบอะไร เหงา เมื่อไหร่เจอกัน ห้ามมีตัวตน ให้สังคมมองเธอแปลกๆ แยกให้ออกระหว่างคำว่า ‘แฟน’ กับ ‘หัวหน้าครอบครัว’ นะ เพราะน้องไม่ใช่ มองลูกของตัวเองไป เห็นลูกเราเรียกเขาคนนั้นว่าพ่อ เรียกคนที่เรารักว่าแม่ เราต้องสมยอมเป็นน้าอย่างไม่ค่อยเต็มใจ

ผู้หญิงคนนั้นคือผู้หญิงที่ครอบครัวสุขสันต์ เป็นคู่สามีภรรยาที่แสนจะเข้าใจกัน มีพยานรัก โซ่ทองคล้องใจไว้ถึง 2 คน มีน้องชายสนิทมากอีกคนช่วยดูแลลูกทำไมรู้สึกว่าเธอมีแต่ได้กับได้ ไม่ได้คิดว่าต้องเสียอะไร เพราะเธอใช้ชีวิตง่ายๆ ท่ามกลางปัญหามากมายที่สร้างไว้แต่กลับลอยตัว

ผู้ชายวัย 23 อย่างน้อง ช่างเป็นเวลาทองที่จะทำให้พ่อแม่และครอบครัวเราภูมิใจ ไม่ใช่เฝ้ารอขอเวลาจากภรรยาของคนอื่น ถ้าเขาไม่รักกัน สามีก็เป็นเกย์ เขาก็เลิกกันได้นี่นา แล้วค่อยมามีเรา แต่เขาเลือกจะอยู่กันเป็นครอบครัว โดยมีเราโคจรอยู่ใกล้ๆ ถ้าเราเป็นตัวสำรองอย่างเต็มใจ ทำไมเขาต้องเลือกน้องเป็นตัวจริง จะมีลูกหรือไม่มี เราต้องคุยกันก่อนหน้านี้ ไม่ใช่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป แล้วค่อยมาไล่แก้ปัญหาทีหลัง บางทีมันแก้ไม่ทันจริงๆ ผู้หญิงที่ไม่คิดถึงความผิดชอบชั่วดี กับผู้ชายขี้เหงาอีกคนแต่ห้ามมีตัวตน เพราะครอบครัวเขาก็อบอุ่นสมบูรณ์ดี

ใช้สติให้มากกว่านี้กับทุกการตัดสินใจ อย่าเลือกจะทำอะไรข้ามขั้นตอนไปมาคบภรรยาคนอื่นแล้วเพิ่งมาคิดได้ว่า สังคมรอบข้างจะมองยังไงตอนทำเขาท้องไปแล้ว ใช้เวลาต่อจากนี้ คิดทุกอย่างดีๆ ก่อนลงมือทำอะไร เพราะสุดท้าย ไม่มีใครที่ลงเอยได้ด้วยดี ถ้าวิธีเริ่มต้น เราคือคนที่แย่งคนอื่น


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน