รักหมดใจ จนถึงวันที่ ใจหมดรัก

ดิฉัน / STORY / รักหมดใจ จนถึงวันที่ ใจหมดรัก
อ่านเจอข่าวนี้แล้วชื่นใจจัง เป็นเรื่องของคุณตาชาวอเมริกันคนหนึ่งอายุ 74 ปี ชื่อคุณตาบิล เบรสแนน ถึงวันนี้คุณตายังเขียนจม.บอกรักคุณยายคริสเทน อยู่เลย

เขียนจดหมายให้ภรรยาอ่านมา 40 กว่าปี มีจดหมายรวมอยู่ในลังเป็นหมื่นๆฉบับ เขียนให้กันตั้งแต่ยังไม่ได้แต่งงานกัน เพราะคุณตากลัวว่าวันหนึ่งแก่ตัวไป ความรู้สึกและความทรงจำทั้งหลายจะหายไป เลยอยากเก็บบันทึกไว้

จนวันนี้ คุณตายังจำทุกอย่างได้อย่างแม่นยำ การเขียนมันตอกย้ำความทรงจำได้มากกว่าการพิมพ์ค่ะ โดยเฉพาะยุคนี้ ที่ปลายนิ้วพิมพ์ไวกว่าที่ใจจะรู้สึกด้วยซ้ำ ลองหาวันดีๆเทศกาลดีๆ เขียนสิ่งที่อยู่ในใจ สื่อสารกันไปด้วยลายมือบ้าง อาจให้ความรู้สึกที่แตกต่าง มากกว่าการส่งสติ๊กเกอร์ไลน์ ที่ส่งง่าย ส่งไว แต่ไม่รู้ตรงกับใจที่รู้สึกจริงๆไหม

แต่ก่อนกว่าจะรัก กว่าจะบอก กว่าจะชวนกันเดินหน้าประคองชีวิตคู่ เหมือนต้องดูอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะมากมาย มีเงื่อนไขของเวลาเข้ามาประกอบ เลยทำให้กว่าจะรักจะชอบสติตามมากำกับหัวใจได้ทันพอดี ยุคนี้ เริ่มรักง่ายเปลี่ยนใจไว นอกใจคล่อง เพราะมีคนที่อยากลองเป็นกิ๊กเยอะ สนิทแต่ไม่ต้องผูกมัด รักแต่ไม่ต้องรับผิดชอบ คนนั้นก็ดี คนนี้ก็อยากได้ สถิติคนไทยหย่าร้างเลยพุ่งขึ้นปีละแสนกว่าคน

ช่วงวาเลนไทน์ที่ผ่านมา เขามีการจัดประกวดอากงอาม่า คุณตาคุณยาย ที่ครองรักกันมายาวนานอย่างคู่นี้ อากงก๊วย เฮงเว้ง และอาม่าสุนีย์ เกียรติคุณพันธ์ คู่รักที่มีอายุรวมกันกว่า 165 ปี แถมครองรักกันมานานกว่า 52 ปี เคล็ดลับดีๆคือ “ทำทุกๆวันให้เป็นวันพิเศษเหมือนช่วงเวลาที่จีบกัน เคยรักและดูแลกันยังไงอย่าให้มันน้อยลง”

อีกคู่คือคุณตาชาญชัย และคุณยายสุวิญญา กังสดาลย์ คู่รักวัย 70 ปีที่ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมากว่า 47 ปี ทั้งคู่เล่าว่า “ทะเลาะกันบ่อย พ่อแง่แม่งอนกันประจำ แต่ทุกครั้งที่ไม่เข้าใจกันมันคือบทเรียนที่เราจะเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เรียนรู้ในสิ่งที่ทั้งคู่ไม่ชอบ เรียนรู้ที่จะไม่ทำในสิ่งเหล่านั้น เพื่อไม่ให้เกิดความขุ่นข้องหมองใจกันอีก พูดได้ว่ายิ่งทะเลาะกันมากเท่าไร ยิ่งเข้าใจกันมากเท่านั้น เมื่อเราเข้าใจกันมากขึ้น ในที่สุดเราก็จะทะเลาะกันน้อยลงไปเอง ความสุขในชีวิตคู่ก็จะตามมา”

จริงค่ะ หลายคู่ที่อยู่โดยไม่ทะเลาะกันเลยน่ากลัวไปอีกแบบ คนเราเติบโตมาจากต่างที่ต่างครอบครัว ทัศนคติ วิธีคิด มาใช้ชีวิตด้วยกัน ไม่มีวันเห็นตรงกันไปซะทุกเรื่อง ตอนที่เห็นต่างเราสื่อสารกันไหม หรือทำเป็นมองข้ามไป ใช้ความสงบทั้งที่มันไม่ใช่จุดจบของปัญหาการทะเลาะกัน มันอาจเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของความต่าง ถ้าทะเลาะแล้วทำความเข้าใจกัน เราจะรับรู้มุมมองของอีกฝ่ายมากขึ้น และเรียนรู้โจทย์ที่ยากที่สุดอีกขั้น นั่นคือการให้อภัยคิดต่างไม่ใช่ปัญหา แค่ยอมรับให้ได้ว่าทุกชีวิตมีสิทธิ์คิดต่าง และต่อให้มองคนละทาง ขอให้อย่างเดียวที่เหมือนกันคือรักกัน

อีก 1 คู่รักที่เข้าประกวดในครั้งนี้ด้วยคือ คุณตาประเชิญ ทิพวัลย์ วัย 75 ปี และคุณยายวาสนา ทิพวัลย์ วัย 70 ปี ที่ครองคู่กันมานานกว่า 49 ปี เคล็ดลับมัดใจกันและกันคือ

“เราไม่ต้องเข้าใจทุกๆเรื่องที่คนที่เรารักคิด พูด หรือทำ แต่เราสามารถเรียนรู้เพื่อทำความเข้าใจในความเป็นไปของเขาได้ เราอาจจะแก้ไขหลายสิ่งหลายอย่างที่คนรักคิด พูด หรือทำไปแล้วไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะยอมรับสิ่งเหล่านั้นได้ และบางครั้งเราอาจจะเสียใจกับบางสิ่งบางอย่างที่คนรักคิด พูดหรือทำ แต่เราสามารถให้อภัยคนที่เรารักได้”

ไม่ค่อยแปลกใจที่คุณตาคุณยายรักกันมาได้นานขนาดนี้ หลายเรื่องต่อให้ไม่เข้าใจ แต่อยู่ที่ยอมรับกันได้หรือเปล่า บางคู่มีอะไรต้องขอเคลียร์ อยากรู้ความจริง แต่กลับไม่ยอมรับความจริง ขอเคลียร์จนไม่เคลียร์ ตั้งคำถามตอบยากๆว่า ทำไมต้องเป็นอย่างงั้น ทำไมไม่เห็นคุณค่ากัน ฉันไม่ดีตรงไหน ไม่รู้จะตอบยังไงที่น่ากลัวเกินไปคือให้อภัย แต่ไม่เคยลืม ไม่ลืมไม่เท่าไหร่ ขุดคุ้ยขึ้นมาได้ทุกทีที่ทะเลาะกัน จากเรื่องหนึ่งไปสู่อีกเรื่องหนึ่ง รื้อกันไปมาจนลืมไปว่าเดี๋ยวนะ ตอนแรกเราทะเลาะกันเรื่องอะไรอยู่

ความรักเป็นเรื่องแปลกดี ไม่มีสูตรไหนใช้ได้กับทุกความรัก แต่ก็อีก ไม่ใช้สูตรเลยก็ไม่ได้แค่มีหลักการเอาไว้ แล้วปรับใช้ให้ถูกจริตกับคู่เราน่าจะดีที่สุด

วันที่นั่งพิมพ์ต้นฉบับนี้ เพิ่งมีข่าวพี่ท็อป ดารณีนุช พี่สาวที่รักอีก 1 คนประกาศแยกทางกับสามี รักแรก รักเดียวของพี่ ที่ดูแลกันมากว่า 22 ปี มีลูกชายหนุ่มน้อย 2 คนอยู่ข้างๆแม่เป็นแรงใจที่สำคัญที่สุด

“กำลังใจสำหรับผมมันไม่ใช่การพูดกับแม่ว่า แม่สู้ๆนะ แต่ผมจะทำให้ทุกอย่างมันเป็นปรกติ ทำช่วงเวลาที่อยู่ในบ้านให้มันสนุกสนาน คือ แม่เหนื่อยมาจากข้างนอก เหนื่อยมาจากงานแล้วเราก็ไม่อยากให้คุณแม่ทุกข์ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงอะไร เราภูมิใจในตัวแม่ และเคารพการตัดสินใจของแม่เสมอ ไม่ว่าหลังจากวันนี้กราฟชีวิตของเราสามคนจะดิ่งลงหรือเพิ่มขึ้นยังไง เราก็จะอยู่กับแม่และรักแม่ตลอดไปครับ” ว่าแล้วก็หันไปกอดคุณแม่ ดูแล้วน้ำตาซึม

รักเป็นเรื่องไม่แน่นอนที่สุดในโลก เรามีเวลาอยู่ช่วงเดียว สุดแท้แต่จะหมดอายุรัก หรือหมดอายุขัย จากไปทั้งที่ยังรัก หรือหมดรักทั้งที่ยังมีลมหายใจ ไม่ว่าจะรักเขาแค่ไหน ก็ต้องเผื่อพื้นที่ใจเอาไว้รักตัวเอง และเมื่อตั้งใจดูแลกันอย่างเต็มที่

แต่วันนี้มันหมดอายุรักระหว่างกัน ก็ยอมรับในทุกเงื่อนไข และเดินหน้าต่อไปให้ได้ด้วยพลังใจแห่งความรักในตัวเองก็แล้วกันค่ะ


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน