คิดคนละอย่าง ขอให้ต่างก็รักกัน

ดิฉัน / STORY / คิดคนละอย่าง ขอให้ต่างก็รักกัน
ช่วงหลายปีที่ผ่านมา ต้องยอมรับว่าเมืองไทยมีความขัดแย้งเกิดขึ้นมากมาย เราสามารถด่ากันได้แม้ไม่รู้จักกัน เห็นจากตัวอักษร ไม่ต้องเห็นหน้าก็ระดมด่ากันได้แล้ว แค่รู้ว่าคนไหน คิดต่างเราสามารถผลักเขาไปเป็นอีกข้าง ต่างฝ่ายต่างบอกว่า สิ่งที่เราเชื่อนั่นล่ะใช่ โซเชียลเน็ตเวิร์คสื่อสารส่งข่าวกันได้ไว แต่ไม่รู้ข่าวไหนจริง ต่างคนต่างรู้มา เราบอกกันด้วยประโยค “เขาเล่าว่า..” แบบที่ไม่รู้หน้าตา ‘เขา’ ที่ว่านี้คือเขาไหน ไม่เป็นไรค่ะ อะไรจะเกิดคงต้องเกิด แค่อย่าเพิ่งเตลิดไปกับข่าวลือและถือคติ เราจะไม่เป็นหนึ่งในการกระพือความขัดแย้งนี้ออกไปอีก

ไม่ต้องห่วง ไม่ชวนคุยเรื่องการเมืองค่ะ ชวนคุยเรื่องการมุ้ง การบ้านของผู้คนดีกว่า ไหนๆพื้นที่ตรงนี้ก็ชื่อ ‘หัวใจคุยกัน’ อยู่แล้ว ช่วงนี้กำลังหาข้อมูลจากชีวิตจริงของใครๆ จะเอามาใช้ทำละคร Club Friday The Series ต่อ

ไปเจอน้องผู้หญิงคนหนึ่งมีแฟนเป็นฝรั่ง นอกจากต่างชาติ ต่างภาษา ความแตกต่างยังเกิดขึ้นแทบจะตลอดเวลา น้องเล่าว่า เขาชอบนั่ง hang out กับเพื่อนๆ จนดึกดื่น หนูชอบนั่งฟังเพลงอ่านหนังสืออยู่บ้าน

เขาวางแผนไปเที่ยวแถวๆกัมพูชา เวียดนาม พม่า แต่หนูฝันว่าอยากไป เนเธอร์แลนด์ ฝรั่งเศส สวิส ฯลฯ เขาเป็นคนพูดตรงมากค่ะพี่ หนูเป็นประเภทอ้อมไปอ้อมมา ดูแลจิตใจ ไม่เป็นไร อะไรก็ได้ เขาบอกว่าเรื่องแบบนี้ ต้องพูดกันตรงๆ แต่หนูว่าบางเรื่องตรงไป ก็ไม่ดี เขาเป็นคนคิดมาก เครียดง่าย หนูจำแทบไม่ได้ว่าครั้งล่าสุดที่หนูเครียดคือเมื่อไหร่

– เขาเป็นคนอารมณ์ร้อนที่กลับมาอารมณ์ดีได้ไว หนูเป็นคนใจเย็นในสายตา คนอื่นมากมายทั้งที่ข้างในร้อนแทบระเบิด เขาจะแสดงออกว่าไม่พอใจชัดเจนมากทั้งท่าทางและวาจา แต่หนูเป็นคนที่แสดงออกทางหน้าตาโดยปราศจากคำพูด

– ถ้าเขามีอะไรไม่เข้าใจ เขาจะถามขึ้นมาในทันที แต่หนูสิ ชอบที่จะให้ทุกอย่างมันจบๆไปแบบเงียบๆ

– เวลาคุยกัน เขาเป็นคนพูดจาหวานมาก หนูจะออกแนวเป็นสาวห้าวสุดๆ หวาน ไม่เป็นค่ะ เขิน

– เขาขี้บ่น หนูชอบเดินหนีคนบ่น เขาบอกว่าคนประเทศเขาบ่นจนเป็นนิสัย

– เขาขี้อ้อน แต่หนูไม่ง้อใคร เขาขี้ร้อนแต่ไม่ชอบเปิดแอร์ คิดแต่เรื่องประหยัดไฟ แต่หนูว่าเรื่องแบบนี้เปลืองนิดเปลืองหน่อยจะเป็นไร ให้ตัวเราสบายก็พอ

– เขาชอบดูรายการเกี่ยวกับรถ หนูชอบดูการ์ตูนดิสนีย์ เขาชอบบ่นว่าการ์ตูน ร้องเพลงอีกแล้ว แป๊บๆก็ร้องเพลง

– เขาไม่ชอบฟังเพลงไทยเพราะรู้สึกว่า เพลงไหนๆก็เหมือนกัน แต่หนูรักการฟังเพลงเป็นชีวิตจิตใจ โดยเฉพาะเพลงไทยนี่แหละ- เขาไม่ชอบถ่ายรูปมากๆ แต่หนูถ่ายรูปแทบทุกเวลาที่หายใจ

วัฒนธรรม 2 ชาติยิ่งปวดหัว หนูสอนให้เขาไหว้แบบไทยๆ เขาเคยยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตอนที่มือทั้งสองข้างยังถือรองเท้าอยู่เลย ในขณะที่ตอนเจอญาติๆ หรือเพื่อนๆของเขา เราต้องกอด หอมแก้ม ทั้งตอนเจอและตอนลา หนูเคยยืนตัวแข็งทื่อเพราะไม่ชินจริงๆ

เขาบอกว่า ถ้าได้แต่งงานกัน ไม่เอาพิธีกรในงาน ไม่ถ่ายวิดีโอ ไม่มี presentation เวรกรรม! สิ่งที่แกไม่อยากมีคือสิ่งที่ฉันต้องการทั้งนั้น เขาบอกว่า ทุกงานแต่งงาน presentation ก็เล่าไปว่า เจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันยังไง ข้างล่างก็กินกันไป ไม่เห็นมีคนสนใจอะไร ภาพถ่าย pre-wedding อีก ไม่เห็นจำเป็นต้องมีเลย ความคิดหนูคือทั้งหมดที่เขาไม่อยากได้ คือสิ่งที่ควรเก็บไว้ในความทรงจำที่สุด

เขาชอบห้องนั่งเล่นมาก ตื่นนอนปั๊บต้องออกมานั่งเล่นเกม แต่หนูเป็นคนชอบห้องนอน เพราะรู้สึกว่านี่คือที่ที่ปลอดภัยที่สุดของหนู หนูสามารถทำอะไรต่อมิอะไรในห้องนอน ฟังเพลง อ่านหนังสือได้เป็นวันๆ

หนูชอบดูหนังโรแมนติก และคิดว่าอยากมีสักครั้งที่ได้เจอเหมือนพระเอกในหนังมีซีนหวานๆ เขาเคยพูดขึ้นมาตอนที่หนูกำลังเพ้อๆว่า ไม่มีหรอกนะแบบนี้ ทำไม่เป็น

และเรื่องใหญ่ที่สุดของชีวิตคือ เขาเป็นคริสต์ หนูเป็นอิสลาม พ่อหนูไม่เคยชอบเขา แถมดูถูกเอาไว้ว่า คอยดูเถอะ อีกหน่อยมันก็ไป ทิ้งลูกหัวแดงๆไว้กับแก ไม่เชื่อคอยดู

ยังถามไปว่า มีข้อแตกต่างกันขนาดนี้แล้วมีอะไรบ้างที่เหมือนกัน

น้องบอกว่า เรามีความสุขที่จะดูแลกันและกันค่ะ หนูชอบกินช็อกโกแลต ไม่มีวันไหนที่ในตู้เย็นจะไม่มีช็อกโกแลต เพราะเขาจะเตรียมไว้ให้ตลอด ตอนที่คุยกับเขาว่า เราคงแต่งงานกันไม่ได้ เพราะศาสนาเราต่างกันนะ เขาบอกแค่ว่า จะให้เขาทำอะไรเปลี่ยนศาสนาก็ได้ ทำอะไรก็ได้ ขอแค่ได้อยู่ด้วยกัน

สุดท้ายน้องแต่งงานไปแล้วค่ะ กับคนที่น้องบอกมาตลอดว่า เราช่างต่างกัน พ่อไม่ไปร่วมงานแต่งงาน ไม่สนใจ ไม่รับรู้คนที่ดูจะชื่นอกชื่นใจเป็นพิเศษคือแม่และคุณย่าที่รักลูกเขยเหลือเกิน

รักกันไม่ต้องเหมือนกันไปทุกสิ่งแค่ยอมรับความจริงว่า ทุกชีวิตมีสิทธิ์ คิดต่าง จะต่างกันมากแค่ไหน ขอให้เรื่องเดียวที่เหมือนกันคือรักกัน คนนั้นคิดแบบนี้ คนนี้คิดแบบนั้น แต่เรายังอยู่ในบ้านเดียวกัน ขนาดจูงมือกันไป เรายังต้องใช้มือคนละข้างจูงกัน นับประสาอะไรคนสองคนเดินไป บ้างก้าวขาขวาบ้างก้าวขาซ้าย ขอแค่สุดท้ายเรายังเดินด้วยกัน..


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน