หัวเราะได้ ร้องไห้ดัง น่าอิจฉาที่สุดแล้ว

ดิฉัน / STORY / หัวเราะได้ ร้องไห้ดัง น่าอิจฉาที่สุดแล้ว
เช้าวันที่รู้ข่าวว่า โรบิน วิลเลียมส์ เสียชีวิต ทำไมถึงรู้สึกจิตตกขนาดนี้? ยิ่งรู้ว่าการเสียชีวิตเกิดจากการพยายามหยุดลมหายใจของตัวเอง ยิ่งสะท้อนหัวใจ คนที่สร้างเสียงหัวเราะให้กับคนทั้งโลก อะไรทำให้เขาเศร้าโศกถึงขั้นไม่อยากอยู่บนโลกนี้ต่อไปแล้ว เซลด้า วิลเลียมส์ ลูกสาววัย 25 ปีของเขา พูดถึงพ่อว่า พ่อเป็นคนที่อบอุ่นเสมอ แม้แต่ช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดของพ่อ เธอไม่มีวันเข้าใจว่า พ่อจากโลกนี้ไปเพราะอะไร

คนที่หัวเราะเสียงดัง มักเป็นคนที่ร้องไห้ได้เสียงดังไม่แพ้กัน เพียงแต่เสียงร้องไห้นั้นอาจมีแต่เขาที่ได้ยินอยู่คนเดียว มีคนแบบนี้อยู่เยอะนะคะ ทำหน้าที่คล้ายพัดลมทำให้คนอื่นเย็น ในขณะที่ตัวเองก็ร้อน สำรวจมากี่ครั้ง ประชากรบนโลกนี้ คนที่ฆ่าตัวตายสำเร็จ มักเป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง และกว่าครึ่งของการฆ่าตัวตายคนใกล้ตัวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพราะอะไร ฮอร์โมนเพศแม่ ทำให้ผู้หญิงอย่างเรา มีอะไรพูดหมด หิวก็บ่น อิ่มก็บ่น เรื่องเศร้าพอเล่าก็เบาลง แต่เพศชาย อะไรก็เก็บ เจ็บก็ไม่บ่น ด้วยหลายๆเหตุผล บ้างกลัวคนที่รักไม่สบายใจ สุดท้ายพอเกิดเรื่องอะไร คนใกล้ๆจะยิ่งเสียใจที่ปล่อยให้เขาเศร้าและเหงากับการแก้ปัญหาอยู่คนเดียว ความทุกข์ ยิ่งแบ่งยิ่งเบา ความเศร้า ยิ่งเล่ายิ่งหาย ความสุขสบายใจ ยิ่งแบ่งกันไป ยิ่งสุขเท่าทวีคูณ

หนังของเขาหลายเรื่องมากๆที่ยังอยู่ในใจ ไม่ว่าจะ เป็น Good Will Hunting, Dead Poet Society, Good Morning Vietnam ฯลฯ เรื่องที่เอามาสอนใจอยู่เสมอคือ Bicentennial Man เรื่องของหุ่นยนต์ที่อยู่ในบ้านของคน นานวันยิ่งเรียนรู้การมีหัวใจ สิ่งที่หุ่นยนต์อิจฉาคนอยู่เสมอคือ คนร้องไห้ได้ หุ่นยนต์ไม่มีน้ำตาจะไหลแม้เสียใจแค่ไหนก็ตาม ความเป็นหุ่นยนต์ที่ไม่มีวันหมดอายุ คือเรื่องเศร้าที่สุด มีวันเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แต่ไม่มีวันดับไป ในขณะคนที่เขารัก เมื่อถึงอายุขัยก็จากไป เขาต้องรับรู้ความสูญเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อไหร่ เขาถึงจะมีวันสุดท้ายของชีวิตบ้าง บทดีเหลือเกิน สิ่งที่คนบอกว่าเศร้าที่สุดคือการจากโลกนี้ไป แต่ถ้าไม่มีวันนั้นซะที บางทีอาจเศร้ากว่า คนจากไปอาจไม่ได้รับรู้อะไร แต่คนที่รับรู้ความสูญเสียเมื่อคนที่เรารักจากไป คือคนที่เจ็บปวดหัวใจที่สุด ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของโรบิน วิลเลียมส์ อีกครั้ง เราไม่ได้รู้จักกัน แต่บทบาทการแสดงของเขา เคยทำให้เรายิ้ม มีความสุข อิ่มใจ ได้ข้อคิดหรือแม้แต่ร้องไห้ไปกับสายตาอบอุ่นเสมอเวลาที่เขายิ้ม

ร้องไห้ ทำให้คนต่างจากหุ่นยนต์ ไม่ต้องไปตกใจ ถ้าวันไหนน้ำตาอาจจะมามากกว่าปรกติ แค่เชื่อว่า เอาน่ะ น้ำตาไม่ได้มาทุกวัน อย่างน้องคนหนึ่ง วันที่เราเคยคุยกันในเฟซฯครั้งแรก จนถึงวันนี้ ชีวิตของน้องเคลื่อนไปเรื่อยๆ จนไม่คิดว่า ครั้งหนึ่ง น้องเคยอ่อนแอขนาดนั้นได้ยังไง

“สวัสดีค่ะพี่อ้อย เป็นครั้งแรกที่ได้ติดต่อมาหาพี่อ้อยมีโอกาสได้ฟังคลับฟรายเดย์บ้าง ตอนนี้แอนมีปัญหาครอบครัว แอนมีลูกสาว 1 คน สามีแอนไปมีกิ๊ก พอจับได้เขาก็บอกว่าเล่นๆ และเลิกแล้ว เขาขอโทษแอน และขอให้แอนและลูกอยู่กับเขา แต่แอนยังระแวง เลยทำให้เราระหองระแหงกัน….จนกลายเป็นว่า ตอนนี้เขารู้สึกจะเบื่อแอนแล้ว แอนพยายามปรับตัวปรับใจเพื่อให้เขากลับมารักแอนและลูก ไม่รู้จะได้ไหม แอนอยู่กับลูก แต่พอลูกหลับแอนก็เหงาค่ะ กว่าเขาจะกลับมาก็สามทุ่ม เพราะเขาทำโอที แอนอยากหลุดจากภาวะนี้จังเลยค่ะ อยากเข้มแข็งเพื่อหย่ากับเขาให้ได้ แต่ถ้าจะให้ดี แอนอยากให้เขากลับมาเป็นสามีและพ่อของลูกที่ดีต่อไปค่ะ”

คุยกันไปให้คำแนะนำกันไป น้องหายไปพักใหญ่ๆแล้วก็กลับมาส่งข่าวอีกที

“หย่าแล้วนะคะพี่ ตอนนั้นเศร้ามาก พอหย่า เขากลับมาทำดีกับแอนและลูก แอนก็พูดคุยกับเขา พยายามรักษาความเป็นมิตร หย่าได้ 4 เดือน เราก็กลับมาอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวอีก จดทะเบียนสมรสอีกทีแล้วค่ะ ทุกวันนี้มีความสุขและอบอุ่นดี เขาบอกแอนว่า เขารู้แล้วว่าชีวิตเขาต้องการอะไร ช่วง 4 เดือนนั้น เขาก็ได้รับกรรมที่ทำไปแล้ว ชีวิตก็ตลกดีค่ะ พออยู่กับเราก็ดิ้นรนจะไปหาผู้หญิงอื่น พอเราหย่าให้ก็ไม่ไป คนแบบนี้ต้องเจอของจริง แต่อนาคตแอนก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงนะคะ อะไรก็เกิดขึ้นได้ แต่ก็จะรักษาครอบครัวให้ดีที่สุด และดูแลกันไปเรื่อยๆ จนใครสักคนไม่อยากให้ดูแลนั่นแหละค่ะ ทุกวันนี้แฟนแอนหันมาฟังคลับฟรายเดย์และดูซีรี่ส์ด้วยกันแล้วค่ะ ขอบคุณที่ทำให้แอนเปิดใจมากขึ้น รู้และเข้าใจว่าทุกอย่างมันไม่มีอะไรตายตัว ทุกๆเรื่องมันมีหลายมุมมอง เราต้องปรับตัวปรับใจอยู่กับมันให้ได้”

รักเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอนที่สุดในโลกค่ะ บางคนก็ใช้สูตรถ้าแฟนเก่ารักกันจริง ใครจะทิ้งให้เราเป็นแฟนเก่า แต่บางทีแฟนเก่าอาจจะเพิ่งค้นพบก็ได้ว่า การไม่มีเรามันเศร้าแค่ไหน แค่ตอนกลับมาเราได้แก้ปัญหาตอนที่เราจากกันไปหรือยัง ภาพซ้ำๆกับคนเดิมๆ แต่ที่เพิ่มเติมคือความระแวงเขากลับมาเพราะไม่มีใคร หรือเพราะใจเลือกแล้วว่าเป็นเราไม่มีใครรู้ แค่ทำทุกวันอย่างดีที่สุด

คนที่ทำให้เราหัวเราะได้ ยังจากไปเพราะโรคซึมเศร้า คนที่เขานอกใจไปมีใคร ยังอยากกลับมาเริ่มใหม่กับเรามันไม่มีอะไรแน่นอน ท่านว. วชิรเมธี เคยบอกไว้ มีคนชอบถามว่า จะปล่อยวางได้ยังไง ท่านถึงถามกลับไปว่าแล้วมีอะไรที่ยึดติดไว้กับเราได้บ้าง

วันที่ยังอ่อนแอ เรานึกไม่ออกจริงๆว่า เราจะเข้มแข็งขึ้นได้ยังไง วันที่เราเข้มแข็งแล้ว เราจะงงว่าแต่ก่อนเราอ่อนแอขนาดนั้นได้ยังไง โลกให้ 2 อย่างกับมนุษย์ คือหัวเราะและร้องไห้ ยังไงก็ต้องใช้ให้ได้ทั้งสอง วันที่ยิ้มได้ก็ใช้ยิ้มนั้นให้เต็มที่ เมื่อไหร่ร้องไห้อีกที ก็บอกตัวเองว่า เดี๋ยวเรื่องดีๆก็สลับกันมา หัวเราะได้ ร้องไห้เป็น แค่นี้เราก็น่าอิจฉากว่าหุ่นยนต์ตัวไหนๆในโลกแล้ว


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน