ทะเลาะกัน… เพราะกีฬา

ดิฉัน / STORY / ทะเลาะกัน… เพราะกีฬา
ไปอ่านเจอประโยคนี้ ในเว็บไซท์หนึ่ง ทะเลาะกันบ้าง ก็อาจเป็นภูมิคุ้มกันและยาบำรุงที่จะให้คน 2 คน ‘รักกัน’ มากขึ้นจนไม่รู้ตัว

จริงๆเราคุยเรื่องนี้กันบ่อยมากใน Club Friday ค่ะ แม้แต่อีเมล์ที่แฟนๆของ ‘ดิฉัน’ ส่งเข้ามาคุยกันก็ยังเป็นเรื่องของการทำยังไงไม่ให้ทะเลาะกัน ไม่อยากมีปัญหารู้สึกผิด เครียด เรื่องเล็กเรื่องน้อยก็คอยยกขึ้นมาเป็นประเด็นให้เห็นต่าง พอพูดกันไปคนละทาง สุดท้ายก็โมโหใส่กัน ยังยืนยันค่ะ ทะเลาะกันบ้างเป็นเรื่องดี แต่ที่สำคัญคือทะเลาะกันยังไงให้มันสร้างสรรค์ ไม่ใช่บั่นทอน

เราคงต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขเดียวกันก่อนว่า คนรักไม่ใช่คู่แข่ง ไม่ต้องแย่งกันเอาชนะ ต่อให้ฝ่ายเขายอมจำนนในเหตุผล แต่อีกคนใช่ว่าจะรู้สึกดี เมื่อรู้ว่าการทะเลาะที่ผ่านไปเมื่อครู่นี้ ทำให้เสียบรรยากาศระหว่างกันอยู่ดี ทางที่ดีควรบอกตัวเอง ตั้งสติให้ได้แบบนี้ทุกวัน แม้ยังไม่ได้มีการทะเลาะกันเกิดขึ้นก็ตาม

อย่าขุดจุดอ่อนขึ้นมาพูดทุกครั้งที่โมโห ใจเขาใจเราค่ะ ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ เราต่างคือคนธรรมดาที่ผิดได้ ใจร้ายเป็น แค่เมื่ออยู่กับคนที่เรารัก เรามักจะอยากทำตัวให้เป็นคนดีกว่านี้เพื่อที่จะยืนข้างๆเขาอย่างภาคภูมิใจ ไม่ใช่ทะเลาะเมื่อไหร่ขุดคุ้ยเรื่องแสลงใจขึ้นมาทำร้ายกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

– อย่ากรี๊ด โวยวายทำลายข้าวของ เหมือนนางอิจฉาในละคร ลืมย้อนดูตัวว่า เราไม่ได้น่าดูเหมือนดาราที่เขาสวมบทบาทนั้น และความเจ้าอารมณ์ไม่ได้ทำให้ดูเป็นคนน่าเข้าใกล้ ยิ่งประเภทโมโหเมื่อไหร่สันดานดิบออก แต่ละคำที่พูดออกมา เชื่อไม่ได้เลยว่าได้รับการศึกษามาอย่างดี พอซะที ปากเดียวกันพูดให้ดีก็ดี พูดให้แย่ยังไง มันก็ปากเรา อย่าดูถูกตัวเองด้วยการพูดภาษาต่ำๆ แล้วอ้างว่าทำไปเพราะโมโห

– หยุดด่าไปถึงเพื่อนฝูง ครอบครัว ชาติตระกูล พูดไปอย่างสะปาก สะใจ สุดท้ายก็นำมาซึ่งความเสียใจแบบที่คำขอโทษใดๆก็ลบความรู้สึกดีๆที่เสียไปแล้วไม่ได้

– หยุดเอาเรื่องส่วนตัว ป่าวประกาศให้กลายไปเป็นเรื่องส่วนรวม ด่ากันไป ด่ากันมาในโซเชียลเน็ตเวิร์คไม่มีใครได้รับความเห็นใจ เพราะใครๆมองเข้ามาก็ดูว่าเธอน่ะพอกัน ผีเน่ากับโลงผุ การประจานเขาเป็นการดูถูกตัวเราอย่างหนึ่ง

– ความสงบไม่ใช่จุดจบของปัญหา ความเฉยชาทำให้อึดอัด แต่ไม่ได้ช่วยจัดการอะไร เมื่อมีสติเมื่อไหร่ เราค่อยหันหน้าคุยกันดีๆ จะบอกว่าเขาแย่อย่างนั้นอย่างนี้ในที่สุดเราก็เลือกเขาเอง

มีเยอะนะคะ ที่การทะเลาะกันเกิดขึ้นเพราะเราตอนเริ่มรักกัน ก็บอกว่ารักกันอย่างที่เขาเป็น นานๆไปยังรักกันแต่บังคับให้เขาเป็นอย่างที่เราอยากเห็น พอเขาเป็นไม่ได้ก็โวยวาย อ้างว่ารักกันยังไงถึงทำให้กันแค่นี้ ไม่ได้ นั่นสิ แล้วเรารักเขายังไงถึงยอมรับเรื่องแค่นี้ไม่ได้

มีน้องคนหนึ่งฝากคำถามเอาไว้

“หนูคบกับเเฟนมาได้ 4 ปีแล้วค่ะ เราเริ่มคบกันตั้งเเต่ตอนอยู่ปี 1 เเฟนหนูเป็นนักฟุตบอล เขาชอบเตะฟุตบอลเป็นชีวิตจิตใจเลยก็ว่าได้ เตะให้กับทั้งมหาวิทยาลัย และก็ไปเตะตามต่างจังหวัด เพื่อนชวนไปเตะที่ไหนก็ไป ตอนคบกันปีเเรกๆหนูก็ชอบนะ หนูชอบไปดูเขาเตะฟุตบอล เพราะคิดว่าจะเป็นการให้กำลังใจเขาได้ในยามที่เหนื่อย แต่พอมาพักหลังๆ หนูเรียนจบก่อนเขาเหมือนเขาจะให้ความสนใจกับการเล่นฟุตบอลของเขามากเหมือนจะไม่มีเวลาให้หนู เพราะถ้าเขาซ้อมบอล เขาก็เลิก 2-3 ทุ่ม แต่ถ้ามีเเข่ง กว่าจะเลิกก็เกือบ 5 ทุ่ม เขาซ้อมบอลเหนื่อย ก็นอน ไม่ค่อยที่จะได้คุยกับหนู เวลาจะไปเที่ยวไหน ก็ไม่ค่อยได้ไป

ทุกครั้งหนูรู้สึกน้อยใจมากเลยค่ะ ชอบร้องไห้คนเดียว ทำไมเขาเห็นสิ่งที่ไม่มีชีวิตสำคัญกว่าสิ่งมีชีวิตอย่างหนู มันก็เเค่ลูกกลมลูกหนึ่ง เขาจะอะไรกันนักกันหนา หนูเคยถามเขานะคะว่า ระหว่างฟุตบอลกับแฟนเขาจะเลือกสิ่งไหน วันนั้นหนูโมโห หนูไม่ให้เขาไปเตะฟุตบอล แต่เขาบอกว่าเขาจะไป เขาไม่ไปไม่ได้ ก็เเสดงว่าเขาไม่ได้เลือกหนู เขาเลือกที่จะเตะฟุตบอล หนูอาจเป็นคนงี่เง่าไม่มีเหตุผลเเละเห็นเเก่ตัวเกินไปนะคะ แค่อยากให้เขามีเวลาไปด้วยกันกับเราบ้าง นี่เราไม่ได้คุยกันมา 3 อาทิตย์แล้วค่ะ”

ไม่มีเรื่องไหนเล็กเกินไป ถ้ามันรบกวนหัวใจเราได้ลูกบอลเล็กกว่าตัวน้องตั้งเยอะ ยังสร้างปัญหาใหญ่ขนาดนี้ให้กับความรักของน้องได้เลย พี่มีสามีเป็นเจ้าของสนามฟุตบอลค่ะ เขาชอบมาก จนอยากมีสนามเป็นของตัวเอง แรกๆก็เบื่อไม่ต่างจากที่น้องเบื่อ แต่พอคิดมาคิดไปชีวิตของคนเรามีองค์ประกอบอยู่ตั้งหลายอย่าง เราเป็นแค่ส่วนหนึ่งของชีวิตเขา ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต เรามีสิ่งที่ชอบๆต่างกัน ไม่จำเป็นต้องรอวันตายถึงจะได้ไปที่ชอบๆ กีฬานอกจากเฮฮา สร้างเหงื่อ นอกเหนือจากนั้นคือความภาคภูมิใจของผู้ชายคนหนึ่ง เวลาเขาลงสนาม บรรยากาศการแข่งขัน การพยายามเอาชนะกันหรือยอมรับความพ่ายแพ้ในวันที่ต่อสู้จนสุดพลัง เล่าให้ฟังคงไม่เข้าใจ อย่าพยายามต้องให้เขาเลือกเอาเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งเลย กลัวเหลือเกินว่า เขาอาจไม่เลือกเรา รักเขาก็ต้องยอมรับในตัวเขา เวลาของเราน้อยลงไป ก็ต้องคุยกัน เราไปเชียร์ด้วยได้ไหม อยากเห็นว่าแฟนเราเป็นฮีโร่ยังไง ยิงได้กี่ลูก มีความสุขกับความสำเร็จของเขา วันนี้ชนะใช่เปล่า เดี๋ยวเราไปเลี้ยง แมทช์ต่อไปเมื่อไหร่ ถ้าชนะได้คราวนี้ไปเลี้ยงเราบ้างนะ

คนเรารักกันต่างมีกัน 3 โลก โลกส่วนตัว โลกส่วนเราและโลกส่วนรวม เมื่อความสุขของเขาคือบอล เราก็ต้องหาความสุขในทางของเราบ้าง อย่ายกความสุขทั้งหมดไปไว้ที่เขาคนเดียว เห็นน้องๆผู้หญิงมานั่งรอแฟนเตะบอล ก็น่ารักดี แต่บางทีเราทำแบบนั้นไม่ได้ ก็ไปหาที่นวด ต่างมีความสุขในทางของเรา แล้วค่อยมาเจอกันหลังนวดเสร็จและบอลจบ หมดปัญหากันไป ดีแค่ไหนที่เขาไม่ได้นอกใจไปมีใครให้เราปวดใจ วันหนึ่งน้องจะรู้ว่า ลูกกลมๆ มันช่างดีนักหนา ดีกว่าที่เขาจะไปให้เวลากับผู้หญิงหน้าใสอ่อนวัยกว่าเรา

น่ารักอยู่ในที่ทางของเรา ถ้าวันหนึ่งวีนเหวี่ยงงี่เง่า เขาอาจอยากเตะเรามากกว่าเตะฟุตบอล วันนั้นอาจน่ากลัวกว่า แค่ลองปรับวิธีคิด เราอาจกำจัดอีกเรื่องในชีวิตที่ทำให้ต้องทะเลาะกันแล้ว


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน