ใจเขาใจเรา

ดิฉัน / STORY / ใจเขาใจเรา
เมื่อครั้งก่อนเคยเขียนถึงการรักษามารยาทควบคู่ไปกับความเกรงใจ แต่ยังมีประเด็นที่ไม่ได้กล่าวถึงคือการเห็นอกเห็นใจ หรือนึกถึงความรู้สึกของผู้อื่น มีหลายคนนะคะ ที่เวลาอยู่ในสังคมจะแสดงน้ำใจ มีมารยาทเรียบร้อย อ่อนน้อมแต่พอคิดว่าไม่มีใครเห็น กลายเป็นคนละคนไปเลย

shutterstock_171474443-1

ทำเลอะก็ต้องจัดการ
ดิฉันเชื่อว่าเวลาเข้าห้องน้ำสาธารณะ คุณผู้อ่านคงได้เคยเจอส้วมที่เปรอะเลอะหรือพื้นที่รอบๆอ่างล้างมือเปียกแฉะกันมาแล้วทุกท่าน ที่มันเป็นเช่นนี้ อย่าไปโทษพนักงานรักษาความสะอาดแต่เพียงฝ่ายเดียวเลยค่ะ ดิฉันว่าคนที่ไปเข้าห้องน้ำแล้วทำเปื้อน ทำสกปรกต่างหากที่ควรต้องรับผิดชอบบ้าง คือถ้าตัวเองทำเปื้อน ก็ควรจัดการเช็ดเสียหน่อยก่อนออกจากห้อง ไม่ใช่ว่าทำเลอะแล้วปล่อยไปอย่างนั้น โดยคิดว่าเมื่อไม่มีใครรู้ใครเห็น ก็ไม่จำเป็นต้องทำอะไร ลองนึกถึงใจคนที่เข้าห้องน้ำหลังคุณสิคะ เขาจะรู้สึกอย่างไร ถ้าเผอิญห้องที่เข้าไปใช้เกิดชักโครกเสียก็ควรจะบอกคนที่กำลังคอยจะเข้าต่อจากเราให้เขาทราบ แล้วก็บอกพนักงานประจำห้องให้จัดการ ไม่ใช่เดินออกไปเฉยๆเหมือน ว่ามันไม่ใช่เรื่องไม่ใช่เฉพาะห้องน้ำสาธารณะตามปั๊มน้ำมันหรืออะไรทำนองนั้นหรอกนะคะ ในร้านอาหารดีๆ หรือโรงแรมหรูๆก็ยังเคยเห็น แม้กระทั่งห้องนำ้ บนเครื่องก็เช่นกัน มีให้เห็นบ่อยๆ ที่คนทำสกปรกไว้แล้วไม่จัดการให้เรียบร้อยก่อนออก

shutterstock_230067586-1
อาหารไม่ถูกปาก
มีผู้อ่านท่านหนึ่งส่งจดหมายมาเล่าให้ฟังว่า เธอเชิญเพื่อนร่วมงานมากินข้าวที่บ้านสามสี่คน เป็นการฉลองคอนโดฯใหม่ที่เธอเพิ่งย้ายเข้าไปอยู่ และเพื่อนๆเหล่านี้ ออกปากอยากขอไปดูคอนโดฯเธอ ก่อนถึงวันนัด เธอก็ถามทุกคนว่ามีใครรับประทานอะไรไม่ได้ หรือไม่ชอบอาหารอะไรบ้าง คนหนึ่งบอกว่าเธอไม่กินเนื้อ นอกนั้นก็ไม่มีใครว่าอะไร เธอเล่าว่าอาหารที่เธอเตรียมไว้เลี้ยงในวันนั้นจึงมี กุ้ง ไก่และปลากับผัดผัก พอถึงเวลานั่งโต๊ะอาหารคนหนึ่งก็บอกว่าไม่ชอบกินกุ้ง อีกคนหนึ่งทำหน้าเบ้ แล้วบอกไม่กินผัก เล่นเอาเจ้าของบ้านทำอะไรไม่ถูก เพราะเตรียมไว้แค่นั้น เธอจึงบอกไปว่า แล้วตอนที่ถามทำไมไม่บอก คำตอบที่ได้รับคือไม่กล้า เพราะเกรงใจ เกรงใจแบบนี้ดิฉันว่าไม่เข้าท่าเลยค่ะ

คนเราถ้าเกรงใจจริงๆ ชอบไม่ชอบอาหารก็ต้องฝืนใจรับประทาน ถ้าไม่ไหวจริงๆก็บอกเลยว่าไม่หิว กินอาหารเช้ามาเยอะหรืออะไรก็ได้ เมื่อเป็นแขกรับเชิญ ก็ต้องทำตัวเป็นแขกที่ดี นึกถึงใจของเจ้าของบ้านเขาบ้าง


เรื่อง: ทิพย์  – คอลัมน์ มารยาทยุคใหม่ นิตยสารดิฉัน