สิ่งไม่ควรทำในที่สาธารณะ

ดิฉัน / STORY / สิ่งไม่ควรทำในที่สาธารณะ
เมื่อเร็วๆนี้ดิฉันเพิ่งไปทำบุญที่เชียงราย ไปพักที่โรงแรมหรูริมแม่น้ำ ทิวทัศน์งดงามมากค่ะ อากาศก็เย็นสบาย แต่ความรู้สึกดีๆกลับถูกรบกวนไม่น้อยเลยเชียวค่ะ เพราะในช่วงเวลาสั้นๆได้เห็นคนที่ไม่รู้ว่าสิ่งใดควร ไม่ควรกระทำ ในที่สาธารณะ หลายครั้งมากจนต้องนำมาเล่าสู่กันฟัง

ความประพฤติที่เห็นนั้นมาจากการลืมตัว และจากความคิดที่ว่าอยากจะทำอะไร ที่ไหน ก็สามารถทำได้ ไม่สนใจว่าตนเองกำลังอยู่ในที่สาธารณะ ไม่ได้อยู่ในห้องหับหรือบ้านส่วนตัว ดิฉันขอสรุปเอาเองว่าความประพฤติแบบนี้มาจากความไม่รู้ เนื่องจากไม่ได้รับการอบรมที่ดี

shutterstock_290694911-1
ดูแลลูกผิดที่
ที่โต๊ะอาหารใกล้ๆกับที่ดิฉันนั่งในห้องอาหารโรงแรม มีผู้หญิงคนหนึ่ง เอาลูกชายวัยประมาณ 7-8 ขวบ ขึ้นมานั่งคร่อมบนตัก หันหน้าเข้าหาหยิบกระดาษเช็ดปากขึ้นมาม้วน แล้วจับหน้าลูกชายเงยขึ้น ค่อยๆบรรจงทำความสะอาดรูจมูกทีละรูอย่างขะมักเขม้นเป็นเวลานานพอสมควร ระหว่างที่ควักแคะจมูกลูก ปากก็คุยกับผู้ใหญ่อีกสองคนที่นั่งอยู่ด้วยโดยไม่ใส่ใจกับสายตาของคนรอบๆห้องที่มองด้วยความสะอิดสะเอียน

การทำแบบนี้นี่แหละค่ะ เมื่อลูกโตขึ้น ก็จะคิดว่าอยากทำอะไร แม้จะเป็นเรื่องส่วนตัวมากๆไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็สามารถทำได้

เป็นเรื่องน่าเสียดายที่คนรุ่นใหม่ส่วนใหญ่คงไม่ได้อ่านหนังสือ ‘สมบัติผู้ดี’ ที่ในสมัยดิฉันเป็นเด็กต้องอ่านและโดนครูบังคับให้ท่องแล้วท่องอีก จนจำได้ติดใจถึงบัดนี้ หนึ่งในคำสอนนั้นก็คือ ‘ห้ามล้วง แคะ แกะเกาในที่ชุมนุมชน’

ไม่ดูทิศดูทาง
ในห้องอาหารเดียวกัน มีชายหน้าตาท่าทางก็ดูดีวัยกลางคน นั่งอยู่ที่โต๊ะริมทางเดิน ซึ่งอีกฟากหนึ่ง เป็นบึงกว้าง มีน้ำใสสะอาด เป็นที่นั่งที่เห็นวิวงดงาม เพราะสุดบึงใหญ่ก็คือแม่น้ำ อยู่ในระดับเดียวกันเลย อยู่ๆชายผู้นี้ก็หยิบถ้วยกาแฟของตัวเองลุกขึ้นไปที่ริมน้ำแล้วเทกาแฟที่เหลืออยู่ในถ้วย ลงไปในน้ำอย่างหน้าตาเฉยก่อนจะเดินไปเติมกาแฟใหม่

ไม่น่าเชื่อเลยค่ะ ว่าเขาเห็นทางเดินกับบ่อน้ำสวยอันนั้นเป็นที่ทิ้งขยะไปได้อย่างไร ปลาตัวใหญ่ๆที่ว่ายไปมาอยู่ในน้ำก็คงไม่ค่อยชอบกาแฟนักหรอกค่ะ

ในห้องอาหารแบบนี้ใครๆก็น่าจะทราบว่า เขามีถ้วยชากาแฟไว้ให้เหลือเฟือ ถ้าไม่อยากใช้ถ้วยเดิม ก็สามารถหยิบเอาใหม่ได้ ไม่น่า จะต้องเกรงใจพนักงานล้างจานถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ

พอหันไปอีกทาง ก็เห็นสาวคนหนึ่งยืนชูแขนทั้งสองข้างขึ้นสูง บิดตัวซ้ายขวา แล้วอ้าปากกว้างหาวหวอด แบบแมลงบินเข้าไปได้เป็นฝูง สงสัยคงยังไม่ตื่นดี เลยเผลอคิดไปว่าอยู่ในห้องนอน

ยังไม่หมดเรื่องเล่านะคะ เพราะพอหันไปอีกฟากหนึ่งของห้อง ก็พอดีเห็นหนุ่มฝรั่งคนหนึ่ง นั่งถ่างขากว้าง แล้วเอามือเกาตรงนั้น อย่างเพลิดเพลินใจ นายนี่ก็คงจะลืมไปเหมือนกันว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องนอน

เล่ามาทั้งหมดนี้แล้วคุณผู้อ่านคงจะสงสัยว่าดิฉันไปพักโรงแรมกระจอกอะไร ถึงได้เจอมารยาทขวางหูขวางตาเยอะขนาดนั้น ต้องขอยืนยันว่าเป็นโรงแรมห้าดาวค่ะ


เรื่อง: ทิพย์  – คอลัมน์ มารยาทยุคใหม่ นิตยสารดิฉัน