มารยาทไม่ใช่เรื่องยาก

ดิฉัน / STORY / มารยาทไม่ใช่เรื่องยาก
ความเห็นเกี่ยวกับเรื่องมารยาทที่ท่านผู้อ่านส่งมาถึงดิฉันเป็นประจำนั้น มีหลายเรื่องมากทีเดียว ที่นึกไม่ถึงว่ายังมีคนอีกจำนวนมากที่ไม่ทราบ หรือไม่เข้าใจว่ามารยาทคืออะไร

shutterstock_125063342-1

ทั้งๆที่เป็นเอกลักษณ์ที่น่าภูมิใจอย่างหนึ่งของคนไทยเรา คือการเป็นคนเรียบร้อยอ่อนน้อม มีความเกรงใจผู้อื่น เพราะอะไรที่ฝังอยู่ใต้สำนึกของเรา ไม่น่าจะเปลี่ยนไปได้ จนทำให้การมีมารยาทที่ดีกลายเป็นเรื่องยากเย็น

มารยาทในห้องประชุม
ใครๆก็คงต้องทราบดีอยู่แล้วนะคะ ว่าการประชุมคืออะไร ฉะนั้นจึงไม่น่าที่จะคิดว่าเวลาอยู่ในห้องประชุม นึกอยากจะทำอะไร ก็ทำได้ อย่างที่มีผู้อ่านอีเมล์ท่านนี้เขียนมาเล่า “ที่บริษัทกำลังจะเปลี่ยนแผนงาน นายใหญ่จึงเรียกหัวหน้าแผนกทุกคนให้เข้าประชุม เพื่อกำหนดแผนการทำงานใหม่ เรียกว่าเป็นการประชุมครั้งสำคัญเลยก็ว่าได้ แต่ก็แปลก ที่บางคนกลับมองว่าเป็นการสังสรรค์กัน หรือเป็นการต้องมาโชว์ตัว ก็เลยมาอย่างเสียไม่ได้ วันนั้นมีทั้งพวกที่นั่งเล่นเกม ส่งไลน์ คุยกัน แบบไม่สนใจเรื่องที่กำลังประชุมอยู่ แต่ที่ยิ่งแย่คือมีหัวหน้าแผนกคนหนึ่ง หมุนเก้าอี้ตัวเองหันหลังให้กับโต๊ะประชุม และมองออกไปนอกหน้าต่างตลอดเวลา ด้วยสีหน้าบ่งบอกชัดๆว่าเบื่อ…ที่ต้องเขียนมาเล่าก็เพราะหลังจากการประชุมเสร็จแล้ว นายใหญ่ได้เรียกดิฉันเข้าไปพบ และบอกว่าไม่พอใจกับการกระทำ ของคนเหล่านี้ ให้ดิฉันช่วยไปเตือนเขาด้วย เพราะหากคราวหน้ายังเป็นอย่างนี้อีก จะจัดการขั้นรุนแรง”

นายสั่งอย่างนี้ก็คงไม่มีทางเลือก นอกจากจะนำคำพูดของนายไปบอกต่อให้กับคนเหล่านี้ทราบค่ะ แต่ดิฉันต้องยอมรับว่าหากเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง ก็คงหงุดหงิดไม่น้อยเลยทีเดียว และคงไม่ใจเย็นแบบนายของผู้อ่านท่านนี้ แต่คงจัดการอย่างใดอย่างหนึ่งทันทีแน่ๆ

นับว่าโชคดีที่ไม่เคยเจออย่างนี้กับตัวเองที่มีบ้างก็คือ ผู้เข้าประชุมทำตัวเหมือนไปนั่งฟังเลคเชอร์มากกว่าการเข้าประชุมกันคือมักจะไม่อยากออกความเห็นอะไร แม้ถามก็ไม่ค่อยจะยอมพูด ไม่ใช่เพราะไม่มีความเห็นหรอกนะคะ แต่ไม่กล้าที่จะออกความเห็นอะไร กลัวจะเสียหน้า โดนตื้อบ่อยๆอาการเช่นนี้จึงค่อยๆหายไป

มีคนรู้จักเคยเล่าให้ฟังว่าเวลามีคนเข้าประชุมด้วยแล้วคุยกัน หรือเล่นโทรศัพท์เขาก็จะหยุดการประชุมทันที แล้วบอกว่าเดี๋ยวคอยให้คนนั้นเขาเสร็จธุระก่อนจึงจะประชุมต่อ ได้ผลทันตาเห็นเลยค่ะ มีอีกคนหนึ่งเป็นอาจารย์สอนหนังสือ เคยเล่าให้ฟังว่า มีเด็กนักเรียนเอาอาหารเข้ามากินในห้องเรียน เธอก็หยุดสอน แล้วบอกว่าลูกศิษย์คนนี้คงจะหิวมาก ให้เขากินให้อิ่มเสียก่อนจึงจะสอนต่อ ได้ผลทันทีเช่นกันค่ะ สำหรับวิธีจัดการกับคนที่หันหลังให้ที่ประชุมแล้วทำหน้าเบื่อหน่ายนั้น เป็นดิฉันจะบอกเขาไปเลยว่าถ้าเบื่อนัก ก็อนุญาตให้ออกไปได้เลย

เป็นเจ้าภาพนอกบ้าน
เวลาพาใครออกไปรับประทานอาหารตามภัตตาคารข้างนอก โดยเฉพาะถ้ามีผู้ชายไปด้วย มักจะเกิดปัญหาเวลาจ่ายเงินเพราะบางครั้งผู้ที่เป็นแขกรับเชิญ แขกบางคนที่เป็นผู้ชาย จะกลัวเสียฟอร์มหรืออะไรทำนองนั้น ในการที่จะปล่อยให้ผู้หญิงเป็นคนจ่ายค่าอาหาร วิธีที่เรียบร้อยและช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาได้อย่างดีที่สุดคือ ลุกออกไปจ่ายข้างนอก อาจทำทีว่าจะไปเข้าห้องน้ำ แล้วไปจัดการให้เสร็จเรียบร้อยก็ได้ค่ะ

ประสบการณ์ที่ดิฉันเองเคยโดนมากับตัวที่ทำให้เกิดความรู้สึกไม่ค่อยดีกับเจ้าภาพ เพราะเป็นอะไรที่ไม่สมควรทำอย่างยิ่ง คือพอได้รับบิลค่าอาหารเขาตรวจแต่ละรายการที่สั่งอย่างละเอียดซ้ำแล้วซ้ำอีก ทั้งๆที่ราคาก็ไม่ได้แพงมากมายอะไร ทำให้คนที่ได้รับเชิญเสียความรู้สึกไปเลยค่ะ

ในขณะเดียวกัน สิ่งที่คนเป็นแขกรับเชิญไปรับประทานอาหารตามภัตตาคาร ไม่ควรทำอย่างยิ่ง คือเลือกที่จะสั่งอาหารหรือเครื่องดื่มที่ราคาสูงเกินไป ดิฉันเองเคยโดนแบบนี้ คือดิฉันเชิญแขกคนหนึ่งไปรับประทานอาหารเพื่อคุยเรื่องธุรกิจกัน พอดูเมนูอย่างละเอียดแล้ว เขาก็สั่งอาหารจานพิเศษ ที่มีราคาสูงที่สุดในเมนู แถมยังสั่งไวน์ที่แพงที่สุดในรายการอีกด้วย

คุยๆกันไปแล้วเข้าใจว่าที่ทำอย่างนั้น ก็แค่จะโชว์ว่าตัวเองรู้จักกินของดีๆ ที่เป็นอาหารพิเศษจากต่างประเทศไม่ได้เพราะชอบมากมายอะไร การทำตัวแบบนี้คงไม่ค่อยได้รับเชิญไปไหนบ่อยๆหรอกค่ะ


เรื่อง: ทิพย์  – คอลัมน์ มารยาทยุคใหม่ นิตยสารดิฉัน