เขายังรอด เราต้องรอด !!

ดิฉัน / STORY / เขายังรอด เราต้องรอด !!
แม้ว่าแต่ละปีจะมาไวไปไวเหลือเกิน จัดรายการวิทยุมาหลายปี เท่าที่สังเกต เพลงที่คนฟังขอในแต่ละฤดูก็ต่างกันไป อากาศมีผลต่อจิตใจเราเสมอ หน้าฝนคนชอบเพลงเศร้า หน้าหนาว คนชอบเพลงเหงาหน้าร้อน เพลงที่ขอส่วนใหญ่จะเป็นเพลงไม่เหงาและไม่เศร้า เน้นเร้าใจอย่างเดียว

shutterstock_589786274-

อกหักหน้าไหน หัวใจก็แหลกเหมือนกัน เหงาๆในวันที่ใครเขามีความสุข หัวใจก็จะอักเสบนานหน่อย ที่สำคัญเรื่องแบบนี้เลือกไม่ได้ซะด้วย  พออกหัก คำถามที่ได้ยินจนชินหูก็คือ “พี่อ้อยคะ ทำยังไงถึงจะลืมเขาได้คะ??” ถ้าลืมกันได้เหมือนใจสั่ง วันนี้คงไม่ต้องเล่นเพลงเศร้าให้ฟังกันแล้วค่ะ วัยหนึ่ง เราอาจจะพยายามลบเรื่องเจ็บๆไปจากชีวิต แต่พอถึงอีกวัย เราอาจจะหาวิธีแทบตายที่จะให้ความทรงจำอยู่กับเราให้นานที่สุด

บางทีเราประเมินตัวเองต่ำไป นึกว่าถ้าขาดเขาแล้วเราต้องตาย โดยเฉพาะตอนที่ฮอร์โมนรักผลิตออกมาอย่างบ้าคลั่ง เรามักเปลี่ยนฮอร์โมนแปลงเป็นความอดทนยอมเจ็บ ยอมช้ำ โดนกระหน่ำถูกทำร้ายได้อีก ด้วยเหตุผลที่เราตะโกนใส่ตัวเองว่า ก็ทำเพราะรักไง เราจะไปจากเขาได้ยังไง มันรักไปแล้ว!! และก็ยอมให้เขาใช้คำว่ารักของเรา เอาเปรียบเราอยู่เรื่อยๆ

มีคุณผู้ฟังคนหนึ่งโทฯมาเล่าให้ฟัง เธอแต่งงานมา 7 ปี ตั้งแต่เริ่มใช้ชีวิตคู่ คุณสามีรักเธอมาก มากขนาดไม่ยอมให้เธอมีเพื่อนบังคับให้โทฯไปบอกเลิกเพื่อน ฟังแล้วงงใช่มั้ยคะ แต่เธอยอมทำโทรศัพท์มือถือไม่เคยมีในชีวิต เพราะสามีกลัวเธอโทฯหาคนอื่นไม่ให้กลับไปหาพ่อแม่ ไม่ต้องมีสังคม กลัวจะมีคนมารักมาชอบภรรยา เธอไปไหนที ก็โดนสามีหาว่าไปนอนกับคนอื่นมา รักและหวงเหมือนคนโรคจิต บังคับให้ภรรยากรีดข้อมือสาบานว่าจะไม่มีใคร แต่ตัวเองเจ้าชู้มาก อยู่กับใครก็ได้ ไปไหนก็ได้ แต่ภรรยาต้องอยู่ในคุก แรกๆเธอดีใจที่สามีรักมาก นานๆไปเธอถึงเข้าใจว่าอบอุ่นกับอึดอัดมันห่างกันแค่เส้นบางๆ เพราะรักจากสามีมันผิดธรรมชาติเห็นๆ รักเธอ ควรให้เธอมีความสุข แค่เราสุขอยู่ใกล้ๆกันไม่ใช่ล่ามโซ่ ผูกขา คิดแต่ว่าภรรยาจะไปนอนกับคนอื่นท่าเดียว

วันนี้เธอหลุดออกมาแล้วค่ะ สามียังตามโรคจิตใส่เธอไม่เลิกหย่ากันไป ยังโทฯมาเยาะเย้ย บอกว่าตัวเองมีคนใหม่แล้ว และรักกันมากด้วย ใครจะรู้ว่าภรรยาดีใจแทบเสียสติ ที่ไม่ต้องโดนทำร้ายจิตใจและร่างกายอีกแล้ว รักมันหมดได้นะคะ อย่าคิดว่าพอรักใครแล้ว ต้องยอมทนทุกข์ทรมานทั้งชีวิต ความอดทนเป็นคุณสมบัติที่ดีค่ะ แต่ความอดทนต้องใช้กับคนที่คู่ควร ถ้าวันนี้เรารู้แล้วว่า เรารักเขาจนมองไม่เห็นแม้เงาของตัวเอง ค่อยๆถอยเถอะ เราทุกคนมีสิทธิ์เลือกทางที่จะมีความสุข พยายามสุขให้ทันก่อนวันสุดท้ายของชีวิต

มีอีเมล์อยู่ฉบับหนึ่งส่งมาจากผู้หญิงที่ไม่เคยคิดจะเดินออกจากชีวิตคนที่ตัวเองรักได้ แต่วันนี้เมื่อบาดเจ็บถึงที่สุด ทุกคนสามารถหยุดได้เองจริงๆค่ะ นี่คืออีเมล์ของเธอ

สวัสดีค่ะพี่อ้อย…
การได้ฟังพี่ๆและสายที่โทฯมาแชร์ประสบการณ์ความรักในหลากหลายรูปแบบ ถึงมันจะไม่ทำให้หายเจ็บ แต่ช่วยให้หนูรู้สึกดีขึ้นเยอะค่ะ เลยอยากเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังบ้าง หนูถูกแฟนบอกเลิกในวันพระจันทร์ยิ้มค่ะ ขณะที่คนอื่นตื่นเต้นได้เห็นพระจันทร์ยิ้ม แต่หนูกลับร้องไห้จนตาบวมเป่งคิดในใจว่าจะมายิ้มอะไรวันนี้นี่ หรือแม้แต่พระจันทร์ก็ยิ้มเยาะเรา

หนูรู้สึกไม่มีที่ไป ไร้ค่า ไร้ตัวตน เขาเป็นเหมือนชีวิต คบกันมา 7-8 ปี ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตมีแต่คำว่าเรามาตลอด แค่คิดว่าต่อจากนี้ไปจะไม่มีแบบนั้นอีกแล้วมันแทบขาดใจ หลังจากร้องไห้คนเดียวจนหมดแรงและรู้สึกตัวเองกำลังไม่ไหว ภาพของเพื่อนๆที่เราชอบเหวี่ยงเวลามีนัดกับแฟน ก็ซ้อนขึ้นมา คิดถึงเพื่อนๆ ตอนนี้ใครก็ได้ช่วยอยู่ข้างๆเราที ถึงจะอยู่แบบค่อนแคะ ด่าทออดีตแฟนเราตบท้ายด้วยจิกกัดเราบ้าง ก็เอาเถอะในเมื่อไอ้ที่เพื่อนๆมันด่าก็เรื่องจริงทั้งนั้นที่เราปิดหูปิดตามาตลอด จนเหมือนคนที่มีสมองเป็นเหมือนส่วนเกินของร่างกายคล้ายๆกับไส้ติ่ง

ในช่วงที่พีคสุดๆก็มีคำว่าเอ๊ะ! ผุดเข้ามา ทำไมความเสียใจมันมาพร้อมกับความรู้สึกโล่งใจ เลยพูดกับตัวเองว่าหยุดร้องไห้ แล้วมาค้นหาคำตอบของความรู้สึกโล่งใจที่แฝงเป็นเงาบางๆในหัวใจให้มันชัดขึ้นสักทีซิว่า มันคืออะไร เพราะตั้งแต่คบกันมาเราจะมีคำว่า ‘เอ๊ะ!’ ตลอดแต่เราไม่ใส่ใจ มองข้ามมันไป ตอนนี้เริ่มได้คำตอบให้หัวใจว่าจริงๆแล้ว เราอาจจะอยากเลิกกะเขาเองซะด้วยซ้ำไม่ใช่ว่าหนูไม่รักเขานะพี่ แต่หนูรักมากเกินไปต่างหาก รักมากจนเหนื่อย…ถ้าพี่ถามว่า ทั้งๆที่เหนื่อย ทำไมหนูทนได้เรื่อยมา มันเป็นเพราะว่าพอหนูเหนื่อยใกล้จะหมดแรงเขาก็เริ่มใส่ใจ ทำเหมือนว่ารักหนูมาก ทำให้หนูมีแรงหลอกตัวเองต่อไป เขาเหมือนคนช่วยชีวิตหนูจากการจมน้ำเพื่อที่หลังจากนั้น จะจับหัวหนูกดน้ำซะเอง สักพักพอเห็นหนูกำลังจะตาย ก็ดึงขึ้นมาผายปอดให้มีลมหายใจอยู่ต่อ ฝังชิปเพื่อสะกดจิตเราว่าเขาคือคนที่ให้ชีวิต..ให้ลมหายใจ..ให้ความรัก เป็นวงจรอย่างนี้ตลอด จนเคยชินถึงขั้นคิดเลยเถิดว่า นี่แหละคือความสุข คนเราถ้าเป็นฝ่ายให้โดยไม่มีอะไรตอบกลับมาบ้างมันก็ท้อ เริ่มอยากเรียกร้องของตอบแทนให้ชื่นใจบ้าง แต่ทุกอย่างกลับเท่าเดิมเขามีเวลาให้เพื่อนเสมอเท่าที่เพื่อนต้องการหรือไม่ต้องการก็ตาม แต่กับหนู แค่ชวนไปดูหนังเรื่องเดียว เต็มที่ 3 ชม. ทำหน้าเหมือนชวนไปทำหมัน!!

เมื่อความรู้สึกเราไม่เท่ากัน มันก็ยากที่จะอยู่ด้วยกันเพราะมันจะมีแต่คำว่า ทำไม ทำไม เขาก็เคยชินที่จะรับส่วนหนูก็เหนื่อยที่จะให้ คบกันนานไปเหมือนจะมีอะไรดีขึ้น แต่ไม่เลย หนูก็ยังแอบหวังว่าสักวันรักเราจะเท่ากัน ความดีที่เรามี กับความรักที่เราทุ่มให้ สักวันจะมีค่าเขาคงมองเห็น …ถ้าใครคิดว่าจะเอาความดีเข้าสู้ มันได้ผลกับคนบางคนค่ะ อย่าลืมนะคะว่าบางครั้งความดีกับความรักก็มักจะสวนทางกัน ต่อให้คนที่เขารักจะเลวแค่ไหน มีใครๆอีกกี่คน หรือเลิกกับเราเพื่อไปเป็นแค่ตัวเลือกของอีกคน สุดท้ายแล้วเขาก็จะเลือกที่จะไปอยู่ดี แฟนหนูก็เช่นเดียวกันค่ะ ในที่สุดเขาก็เลือกที่จะไป ไม่ว่าจะเสี่ยงแค่ไหนเขายินดี สุดท้ายคนเจ็บคือเรา เสียใจ เจ็บใจเสียดายเวลา เสียดายโอกาสที่คนดีๆเดินเข้ามาแล้วเราปฏิเสธ สุดท้ายเกือบเสียเพื่อนเพราะมีเขาเราทิ้งเพื่อนไป

การอกหักถูกคนรักทิ้งไปมีคนอื่นมันเจ็บค่ะ เจ็บมากแต่มันไม่ทำให้เราตาย และอะไรก็ตามที่ทำให้เราเจ็บแต่ไม่ถึงตายเมื่อเราผ่านพ้นมันมาได้ มันจะทำให้เราเข้มแข็งขึ้น

…อย่าไปพยายามหาความผิดใส่ตัวเองว่าเพราะเราไม่สวย ไม่ดีพอ อย่าไปเก็บเอาคำพูดของไอ้คนที่ไม่ได้รักเรา มาทำร้าย มาลดคุณค่าของตัวเอง คุณค่าของเรายังมีอยู่เท่าเดิม ที่ลดลงมันคือความรู้สึกของเขาต่างหาก ตอนจีบเรา เขาทำให้เราได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้เรามาและเมื่อตอนอยากไป เขาก็ทำทุกอย่างเพื่อให้เราไปเช่นเดียวกัน ตอนนี้หนูแข็งแรงดีแล้วค่ะ เป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิต แฮปปี้มากๆกับการได้มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ แล้วหนูก็รู้แล้วว่า ที่พระจันทร์ยิ้มในวันนั้นเพราะดีใจที่จะได้เห็นหนูมีความสุขจริงๆสักที…

ไม่มีใครตายเพราะใครค่ะ แค่รักตัวเองให้เท่ากับที่รักเขา รักด้วยหัวใจ แต่ให้สติวิ่งตามหัวใจให้ทัน เมื่อนั้นเราจะเป็นคนเลือกได้บ้าง เลือกทางที่จะมีความสุขเพื่อตัวเองซะบ้าง

..คนที่เจอเรื่องหนักกว่าเราเขายังรอด ..ทำไมเราจะไม่รอดล่ะคะ


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน