ปากอย่าง ใจอย่าง ยากจะเข้าใจ

ดิฉัน / STORY / ปากอย่าง ใจอย่าง ยากจะเข้าใจ
ผู้หญิงเราช่างเข้าใจยากจริงโว้ย!!! ในใจอุทานเสียงดังลั่น หลังจากคุยกับน้องผู้หญิงคนหนึ่ง เธอโทฯเข้ามาในรายการ Love-8-1009 ที่วันนั้นเราคุยกันถึงเรื่อง ‘คนถูกทิ้ง’ ตั้งแต่ฮัลโหลแรกจนวางสายไป เธอร้องไห้แทบจะตลอดเวลา

shutterstock_583044775-1

น้องมีความรักระยะไกลค่ะ แฟนอยู่คนละจังหวัด ต่างคน ต่างต้องทำงาน ดูแลหัวใจเป็นเรื่องจำเป็น แต่ปากท้องก็เป็นเรื่องสำคัญ คบกันมาอยู่หลายปี อยู่ๆน้องก็ลุกขึ้นมาบอกเลิก เพราะทนไม่ไหวกับอนาคตที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้อยู่ด้วยกัน ทำงานไปก็ไม่มีเงินเก็บ เพราะมัวแต่ต้องมาจ่ายค่าเดินทางในการไปมาหาสู่กัน

ในฐานะคนที่มีรักทางไกลคนหนึ่ง เข้าใจในเหตุผลที่น้องบอกมา แต่งงว่าแล้วปัจจุบันไม่มีความสุขหรือ บางคู่อยู่ด้วยกันเจอกันทุกวัน วาดอนาคตว่าเดี๋ยวต้องแต่งงาน สร้างบ้าน มีลูก จู่ๆผู้ชายไปทำผู้หญิงคนอื่นท้อง รักก็ไม่มีอนาคตเหมือนกันนั่นแหละ แต่กับคนที่ยังรักกัน ไม่ได้อยู่ข้างๆ แต่ไม่เคยห่างจากหัวใจ โทฯหาถามไถ่ ได้ยินเสียงกันไม่ได้ว่างเว้น แค่ตอบยากเย็นว่าเมื่อไหร่จะได้อยู่ด้วยกัน มันเท่านั้นจริงๆหรือที่เราควรบอกเลิก

เลิกกันได้ 5 วัน ผู้ชายโทฯมาง้อ บอกว่าอยู่ไม่ได้แน่ๆถ้าไม่มีกัน เราลองหางานใหม่แล้วมาอยู่ด้วยกันดีไหม เธอไม่ต้องทำงานนะ เดี๋ยวเราหาเลี้ยงเธอเอง เธอยอมค่ะ มาอยู่ใกล้กันพักเดียวก็เบื่ออยากกลับไปทำงานที่เดิมอีกแล้ว เอ้า!! เขาก็ให้ไป โดยพยายามเต็มที่ที่จะหางานใหม่เพื่อมาทำงานใกล้ๆ โชคดีแค่ไหนที่เธอเจอคนที่รักและพยายามเหลือเกินที่จะเอาชนะเงื่อนไขสารพัดอย่าง

แล้ววันหนึ่ง ฟ้าก็ส่งโจทย์มาอีก เพื่อนของเขาชวนไปทำงานที่สิงคโปร์ 4 เดือน ใจหนึ่งก็อยากไป อีกใจก็ห่วงแฟน เขายกหน้าที่ในการตัดสินใจให้ฝ่ายหญิงค่ะ

“จะให้พี่ไปไหม ถ้าไม่ให้ไป บอกมาแค่คำเดียวพี่จะไม่ไป” ผู้ชายถาม

“ก็ไปสิ อนาคตของเธอ ใครจะไปห้ามได้” ฝ่ายหญิงตอบ

ถ้าว่ากันตามฮอร์โมนสตรีเพศ ประโยคนี้น่าจะแปลได้ว่า ไม่อยากให้ไปหร็อก แต่ช่วยใช้สมองเธอนึกเอาเองแล้วกันว่าอยากจะไปไกลจากฉันอีกหรือ.. การใช้รหัสลับเพื่อการแปลความหลายซับหลายซ้อน นึกหรือว่าเขาจะเข้าใจ น้องผู้หญิงร้องไห้หนักขึ้นเมื่อเล่าถึงตรงนี้

“พี่อ้อยคะ เป็นพี่ พี่จะกล้าห้ามเขาหรือ นั่นมันอนาคตของเขาเราจะไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยหรือพี่”

บังเอิญพี่เห็นแก่ตัวค่ะน้อง ถ้าไม่อยากให้ไป พี่จะบอกเลยว่า ไม่อยากให้ไปนะ คิดถึง นี่เราเสียสละกันแค่ไหน ลาออกจากงานมาตั้งกี่ที่เพื่อจะมาอยู่ด้วยกัน แล้วจะไปจากกันอีกหรือ เป็นพี่พี่จะพูด แล้วถ้าเขาจะไป แปลว่าเขาตัดสินใจแล้ว ทั้งๆที่รู้ว่าเราไม่อยากให้ไป

เขาลังเลอยู่อีกพักใหญ่ เพราะถามทีไร ผู้หญิงก็บอกว่าไปสิ เขาก็เลยตัดสินใจไปทำงานไกลอีกครั้ง เตรียมตัวเสร็จสรรพเรียบร้อย ขอกลับบ้านต่างจังหวัด ไปลาพ่อแม่ แต่โทฯรายงานตัวกับแฟนทุกวัน ยิ่งใกล้ถึงวันที่เขาเดินทาง น้องยิ่งเหวี่ยงยิ่งวีน เธอบอกกับเขาว่า ขอร้องไม่ต้องโทฯบ่อยขนาดนี้ เดี๋ยวตอนไม่เจอกัน จะทำใจยาก ให้ซ้อมห่างเอาไว้แต่เนิ่นๆดีกว่า จะได้ปรับตัวไม่ยากตอนที่เธอไปสิงคโปร์แล้ว เขาก็ทำตามที่เธอขอ น้องสะอื้นอีกครั้งก่อนฟูมฟายว่า

“พี่อ้อยคะ นี่ขนาดยังไม่ไป ยังห่างเหินขนาดนี้แล้ว ถ้าไปแล้วจะห่างเหินขนาดไหน”

อ้าวววววว!! เราบอกเขาเองไม่ใช่หรือ

“ก็ใช่ค่ะ แต่น้องเชื่อว่าถ้าคนรักกัน คิดถึงกัน ยังไงเขาก็ต้องโทฯบ่อยกว่านี้” โอย!!เหนื่อยไปไหม

ก่อนเดินทางอาทิตย์หนึ่ง ช่วงนั้นน้ำท่วมใหญ่ เขาบอกเธอว่า เดี๋ยวจะมาหานะ อยู่ด้วยกันก่อนเดินทางสักนิดก็ยังดี เชื่อว่าทุกคนที่อ่านมาถึงบรรทัดนี้เริ่มเดาถูก ใช่ค่ะ เธอปฏิเสธ

“อย่าเลย เจอกันเดี๋ยวเดียว เดี๋ยวก็ต้องไปจากกันอยู่ดี เอาไว้เธอกลับมาค่อยมาเจอกันเลยทีเดียวดีกว่า” ตอนนี้เริ่มเก็บหน้าไม่อยู่ เหนื่อยใจกับน้องจริงๆ ต่อให้รักมากแต่ช่างยากจะอยู่ด้วย

“ก็พี่คะ ช่วงนั้นน้ำท่วมใหญ่ เป็นพี่ พี่จะให้เขามาหาหรือคะ”

ให้มาค่ะ เพราะเขาอยากมา และเราอยากอยู่กับเขา สะสมเวลาระหว่างกัน ใครจะไปรู้ว่า เราจะมีวันพรุ่งนี้เอาไว้ให้เจอกันอีกหรือเปล่า พี่เป็นประเภทเก็บเล็กผสมน้อย คนรักกัน ต่อให้มาเจอกันเพื่อกอดกันแน่นๆครั้งเดียวยังคุ้มเลยน้อง

และในที่สุด ตั้งแต่เขาบินไปทำงานจนถึงวันนี้ เขาไม่เคยติดต่อมาอีกเลย น้องร้องไห้แทบเสียสติเบอร์บ้านเขาก็ไม่มี ซึ่งแปลกมาก โชคดีไปเจอเบอร์ของเพื่อนเขา คนที่ชวนไปทำงานที่สิงคโปร์ น้องลองเสี่ยงโทฯไปหา เพื่อนบอกว่า เขากลับมาตั้งนานแล้วไปทำงานได้แค่เดือนเดียวก็กลับ เพราะรับไม่ไหวแล้วเขาหายไปไหน ยังเป็นเรื่องที่น่าสงสัยอยู่ถึงตอนนี้

น้องร้องไห้ไม่หยุด ปากก็พร่ำบอกว่าหนูโดนทิ้งแล้วใช่ไหม เขาไปหาคนอื่นแล้วใช่หรือเปล่า ตั้งสติดีๆก่อนน้องจ๋า เขามีคนอื่นไหม ยังไม่ใช่ปัญหา แต่ที่น่ากลัวกว่าคือแม้อยู่กันสองคน ก็ยังดูไม่มีความสุข ถ้าแปลจากมุมของเขาที่มองเราเข้ามา เขาอาจรู้สึกได้เหมือนกันนะว่าเราไม่ค่อยรัก ถามเราว่าอยากให้ไปไกลอีกไหม? ก็ไปสิ ไม่ต้องโทฯมาบ่อยนะ หรือแม้แต่ไม่ต้องมาหาหรอก ไว้เจอกันเลยทีเดียวดีกว่า จะมาบอกว่า เขาน่าจะรู้ว่าจริงๆเรารู้สึกยังไง มันก็ไม่ถูกนัก

ผู้หญิงหลายคนมักเป็นแบบนี้ อยากได้อะไรแต่ไม่บอก เดี๋ยวจะถูกมองว่างี่เง่า จริงๆการที่มีอะไรแล้วไม่บอกกันตรงๆ ก็ถือเป็นความงี่เง่าอีกประเภทหนึ่ง ถ้าจะเข้าใจเขา ต้องเข้าใจจากข้างในของเราจริงๆไม่ใช่ทำเป็นเข้าใจ ทั้งๆที่ข้างในรับไม่ได้ซะอย่าง

ถ้าอยากจะถาม ต้องเชื่อในคำตอบของเขา แต่ถ้าเรามีคำตอบ และปักธงเชื่อไปแล้ว ก็เสียเวลาถามเขาเปล่าๆ รักทางไกลไม่ง่ายค่ะ เพราะเราไม่ใกล้พอจะให้เขาสังเกตเห็นอาการที่สวนทางกับคำพูด ถ้านั่งอยู่ในรถด้วยกัน เธอหน้าคว่ำเหมือนกะละมังที่ไม่มีวันหงายพอถาม ก็บอกว่าไม่เป็นอะไร แบบนี้ยังแปลกันง่ายๆว่า คำว่าไม่มีอะไรหมายถึงเรื่องใหญ่กำลังจะตามมา

ถ้าอยากได้แล้วเขาไม่ให้ จะได้รู้กันไปว่า เขาใส่ใจหรือเปล่า ไม่ใช่พูดว่าไม่อยากได้ แล้วให้เขาแปลเอาใหม่ เพื่อตีความแล้วกลับมาใส่ใจกันมากขึ้น มันยากไปไหม

บางทีสิ่งที่เราต้องถามตัวเองกันบ่อยๆคือ ตกลงเขาให้ไม่พอหรือเราที่ขอมากไป บางคนอยากได้แต่ไม่ขอ รอให้เขาเข้าใจ แล้วเมื่อไหร่จะได้รู้เรื่องกัน ผู้ชายส่วนใหญ่บอกว่าผู้หญิงเข้าใจยาก จริงๆก็ยากกันทุกเพศแหละค่ะ ถ้าเราไม่สื่อสารกันตรงๆ ทำเป็นพูดปลงๆ ทั้งๆที่ข้างในไม่ได้ปล่อยวาง พูดๆไปว่าอะไรก็ได้ ทั้งที่จริงๆอะไรก็ไม่ได้ แอบใช้ทฤษฎีมากมายอยู่ในหัว ต้องไม่งี่เง่า ต้องไม่ตามจิก ต้องเชื่อใจ ทั้งๆที่เห็นเรื่องไม่น่าไว้ใจเต็มไปหมด

ใช้ชีวิตตามธรรมชาติค่ะ ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกตัวเองก่อน คนดีไม่ใช่คนที่ต้องยอมไปซะทุกอย่าง บางทีคนดีแค่ไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน มีอะไรบอกกัน คุยกัน ไม่ใช่ปกปิดกัน อยากได้แบบนี้แต่ทำทีเป็นไม่อยากได้ เดี๋ยวเราจะกลายเป็นคนดีที่ช่างอยู่ด้วยยากจริงๆ


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน