‘ลูก’ โซ่ทองคล้องใคร

ดิฉัน / STORY / ‘ลูก’ โซ่ทองคล้องใคร
อะไรที่เสียไป ก็เริ่มต้นนับหนึ่งกันใหม่อย่ารังเกียจการเริ่มต้น เพราะจริงๆโลกสอนให้เรานับหนึ่งทุกวัน พระอาทิตย์ขึ้นเช้าตกเย็น และก็เริ่มต้นขึ้นใหม่ในวันต่อไป เราก็คงเช่นกัน

shutterstock_552587785-1

เคยเขียนเรื่องของน้องผู้หญิงคนหนึ่งให้ได้อ่านกัน น้องที่รักกับแฟนมาหลายปี มีโครงการจะแต่งงานกัน จนวันหนึ่งผู้ชายคนที่เธอรักร้องไห้ฟูมฟายแทบจะตายอยู่ตรงหน้า เมื่อรับสายโทรศัพท์สายหนึ่งซึ่งแจ้งว่า ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังจะตาย ผู้หญิงคนนั้นคือแฟนอีกคนของเขาคบกันมาก่อนเรา แต่ไม่เคยบอกเรา

“ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังจะตาย แต่อีกคนตายไปแล้วทั้งเป็น” เรื่องของน้องมีการถ่ายทำเป็นมิวสิควิดีโอประกอบเพลงเจ็บแต่จบที่มีผู้คนเข้าไปติดตามดูเป็นล้าน วันที่ทุกคนรับรู้เรื่องราวความเจ็บปวดของเธอเธอโทฯเข้ามาขอบคุณทุกกำลังใจ ที่ทำให้เธอรอดมาได้จากเหตุการณ์ยากๆครั้งหนึ่งในชีวิต เธอยังคงเดินหน้าเป็นคนรักที่ดีดูแลผู้ชายหัวใจสลายเพราะแฟนตายทั้งๆที่คำถามยังวนเวียนอยู่ในใจ ถ้าเธอรักเขาขนาดนี้จะมีฉันอยู่ด้วยทำไม เขาทำบุญให้เธอผู้จากไป น้องก็ยังนั่งอยู่ข้างๆ ถังสังฆทานเขายังไม่ยอมให้เราจับด้วยเลย วันฌาปนกิจแฟนของเขา น้องร้องไห้จะเป็นจะตาย จนใครๆคิดว่าเป็นญาติของผู้เสียชีวิต ใครจะรู้น้ำตาวันนั้นที่ไหล มันออกมาจากใจเพราะสงสารตัวเอง

จนในที่สุด น้องตัดสินใจเจ็บแต่จบค่ะ พอผู้ชายเริ่มทำใจได้ เธอก็ค่อยๆถอยห่าง เพราะหัวใจอ่อนแอเกินไปที่จะอยู่ใกล้คนที่เธอเข้าใจผิดคิดว่ารักเธอมาก พอห่างกันไป ก็เจอคนใหม่ที่ทำให้ชีวิตไม่เหนื่อยอย่างที่เป็นมา วันที่มิวสิควิดีโอเป็นที่พูดถึงในวงกว้าง เป็นวันที่ครอบครัวของน้องกำลังจะได้สมาชิกใหม่ น้องเป็นคุณแม่แล้วค่ะ ท้องได้ 3 เดือน ยังคุยกันอยู่ว่า คุณแม่ดังแล้วนะเนี่ย น้องบอกว่า ไม่นึกเหมือนกันว่าวันนี้น้องจะมีความสุขได้มากขนาดนี้ยังถามไปเลยว่า สามีรู้ไหมว่ารักเก่าของเธอคือเรื่องราวในมิวสิควิดีโอ น้องบอกว่า ไม่เล่าให้ฟังดีกว่าค่ะ ให้มันผ่านไปเงียบๆมีแต่เพื่อนเท่านั้นที่รู้

แล้วเรื่องราวของน้องก็ค่อยๆจางไปผ่านมา ผ่านไปตามกระแสของโลก ในใจยังช่วยนับเดือนอยู่ว่า ป่านนี้พ่อแม่จะได้เห็นหน้าตาลูกหรือยังนะ จนวันหนึ่งน้องทักเข้ามาในเฟซบุ๊ค

“สวัสดีค่ะพี่อ้อย จำน้องพลอยได้ไหมน้องพลอยเจ็บแต่จบน่ะค่ะ” ดีใจเหมือนเจอเพื่อนเก่า

“น้องเป็นไงบ้าง ลูกคลอดหรือยัง” น้องเงียบไปนิดนึง ก่อนตอบกลับมาว่า

“ชีวิตน้องเจอเรื่องอีกเยอะมากค่ะพี่แทบยืนไม่อยู่ แต่ตอนนี้ลูกไม่อยู่กับหนูแล้วนะ” หัวใจหล่นเลยค่ะ แล้วก็รอฟังเรื่องมากมายที่น้องเจออีกครั้ง

“หมอบอกว่าน้องไม่แข็งแรง หนูแท้งเป็นอีกวันที่หนูร้องไห้เสียงดังที่สุด เสียใจที่เราไม่ได้เป็นแม่ลูกกันอีกแล้ว สามีก็เสียใจค่ะ แต่ก็ให้กำลังใจกันไป เขาบอกว่า เดี๋ยวเราจะพาลูกคนเดิมกลับมา จากวันที่เฝ้ารอเห็นหน้าลูก จนวันที่ไม่ต้องรอกันอีกแล้ว ชีวิตและหัวใจหนูสู้ต่อไปได้เพราะสามี ทุกนาทีอยากมีเขาอยู่ใกล้ๆ เพราะข้างในหนูเพิ่งสูญเสีย เขาเองก็อยากดูแลหนู แต่ต้องทำงาน บางวัน หนูก็งี่เง่าเอาแต่ใจ อยากไปที่ทำงานด้วยกันกับเขา
เขาก็บ่ายเบี่ยงปฏิเสธทุกที จนวันนี้หนูยืนกรานที่จะไปด้วย จนเขาหงุดหงิดแล้วตวาดเสียงดัง

อยากให้คนอื่นรู้นักหรือไง มันแปลว่าอะไรหรือคะพี่ ประโยคนี้ทำให้หนูรู้สึกว่ามีอะไรมากมายที่หนูยังไม่รู้ และหนูต้องรู้ทั้งหมดให้ได้ในวันนี้

หนูไม่ได้เสียแค่ลูกค่ะ วันนี้ฟ้าผ่ากลางหัวใจอีกที หนูเป็นภรรยาที่สามีก็มีภรรยาของเขาอยู่ แบบที่หนูไม่เคยรู้ เขาแต่งงานกันมาได้ 2 ปี ก่อนจะมามีหนู และเชื่อว่าตอนนี้ภรรยาของเขาก็ยังไม่รู้ว่าหนูมีตัวตน”

เฮ้อ!!! ใจหายไปกับสิ่งที่น้องเล่า ภาพเก่าๆมันวนกลับมาหลอนอีกครั้ง น้องถูกหลอกให้คบซ้อนมาแล้วครั้งหนึ่ง จนถึงครั้งนี้ที่ถึงขั้นมีลูกด้วยกัน วันที่เสียลูกไปถึงได้ความจริงกลับมา

“หนูคงเป็นคนเลวคนหนึ่งนะพี่ ที่ตัดสินใจแบบนี้ น้องจะอยู่ตรงนี้ต่อไป แม้ว่าเขาจะมีภรรยาอีกคน อย่างเดียวที่หนูทนก็เพราะรอให้ลูกคนเดิมกลับมาแล้วถ้าถึงวันนั้น ไม่ว่าเขาจะอยู่หรือไปหนูจะไม่สนใจอะไรอีก”

ไม่ว่าน้องจะเสียใจแค่ไหน แต่ถ้ามองอีกที อาจจะเป็นเรื่องดีที่ลูกยังไม่พร้อมจะเกิดมาขนาดเป็นเรายังเจ็บขนาดนี้ แล้วลูกที่เกิดมาเพื่อรับรู้ว่า พ่อหลอกแม่มาตลอด พ่อไม่พร้อมจะเป็นพ่อของเราคนเดียว เขาจะเสียใจมากแค่ไหน

พี่ไม่เคยมีลูก แต่พี่คิดเสมอถ้าจะมีเขา เราต้องสร้างครอบครัวให้อบอุ่นมากพอ ไม่ใช่มีลูกเพื่อสนองตอบความต้องการของเราคนเดียวมีลูกกับมีตุ๊กตามันต่างกันมากนะ มีตุ๊กตาเป็นที่ระลึกได้ แต่ไม่ใช่มีลูกไว้เป็นที่ระลึกว่าครั้งหนึ่งเราเคยรักกัน เขามีชีวิต มีจิตใจ ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นตัวแทนใคร หรือเป็นสัญลักษณ์แห่งความเจ็บปวด เพื่อฉุดรั้งหรือยื้อใครสักคนให้อยู่กับเรา เพียงเพราะเขาทำเราท้อง ถ้าครอบครัวที่มีไม่อบอุ่นมากพอ สู้ขอตัดสินใจคนเดียวดีกว่าสร้างอีก 1 ชีวิตบริสุทธิ์มาร่วมรับรู้และเจ็บปวดไปกับเรา ทั้งๆที่เขาไม่ผิดอะไร

เคยมีค่ะ ไม่ใช่น้องพลอยคนเดียวที่คิดแบบนี้ มีน้องผู้หญิงอีกคนเคยโทฯมาเล่าให้ฟัง น้องแต่งงานกับผู้ชายคนหนึ่งมาหลายปี เขาเคยผ่านการมีครอบครัวมาแล้ว พอมาอยู่กับเรา ก็ทำมาหากินดีติดที่พอเราบอกว่ามีลูกเขาไม่พอใจ บอกให้เราไปเอาออก เราก็ไม่ยอม จนลูกคลอด เขาก็ดูแลดีนะคะ เป็นพ่อที่ดีแต่ในใจเราคิดว่าอยู่ต่อไปนานๆ เราต้องเหงาแน่เลยเพราะเขาทำงานเยอะมาก บางทีแทบไม่มีเวลาดูแลเรา เลยปล่อยให้มีลูกอีกคนเผื่อจะได้เป็นเพื่อนเรา คราวนี้เขาดูโมโหมากถึงขั้นแม่เขาโทฯมาว่าเราว่าปล่อยให้มีลูกอีกคนทำไม ด้วยความเสียใจ เลยพูดกับแม่เขาไปว่าลูกหนู หนูมีปัญญาเลี้ยงเอง!

จนตอนนี้ปัญหาใหม่คือ สามีต้องไปทำงานต่างจังหวัด ปัญหาหนักเลยตกอยู่กับคนเป็นแม่ลูกคนโตก็ป่วย จนต้องเข้ารับการผ่าตัด สามีก็อยู่ไกล คอยแต่ถามว่าพาลูกไปหาหมอได้ใช่ไหม น้องก็ตอบว่าได้ ไม่เป็นไร ทั้งๆที่หัวใจร้องไห้สร้างลูกไว้เป็นเพื่อน แต่ลืมนึกว่าเราจะเลี้ยงดูเขาได้อบอุ่นมากพอไหม เลี้ยงด้วยอาหารยังไงก็โตได้ แต่อย่าลืมเลี้ยงไปถึงหัวใจโตได้ แต่ต้องโตอย่างดี

ครอบครัวคือสมบัติติดตัวที่มีค่าที่สุดในชีวิตเรา ยังบอกน้องพลอยไปว่า ถ้าไม่ไหวจริงๆกลับไปอยู่กับพ่อแม่เราเถอะนะ จะมานั่งรอแค่ขอน้ำเชื้อเขามาผลิตลูก เรามีคุณค่ามากกว่านั้นมาก เขามีภรรยาอยู่แล้ว ยังมาหลอกเพื่ออยู่กินกับเรา เขามีค่าคู่ควรให้เราอดทนขนาดนั้นหรือ


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน