สงสารเขาหรือสงสารเราก่อนดี

ดิฉัน / STORY / สงสารเขาหรือสงสารเราก่อนดี

ตั้งแต่ทำงานเกี่ยวกับเรื่องรักๆของชาวบ้าน แทบจะเรียกได้ว่าหนนี้เป็นหนเดียวในชีวิต ที่คิดอะไรไม่ออก จะบอกให้น้องดีขึ้นได้ยังไง วิธีคิดวิธีไหนที่พอจะปลอบใจได้บ้างในเมื่อเรื่องที่น้องเจอ เป็นเรื่องใจร้ายต่อหัวใจผู้หญิงคนหนึ่งเหลือเกิน

shutterstock_611993381-1

shutterstock_611993381

น้องพลอย เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ที่โทฯเข้ามาคุยกับ Club Friday ในชื่อตอนวันดีๆที่ปวดใจ วันที่เราคุยกันถึงเทศกาลวันพิเศษ ที่เรามักคาดหวังการดูแลใส่ใจเป็นพิเศษจากคนที่เราให้ความสำคัญแค่คนๆนั้นดูแลเราเหมือนเป็นวันธรรมดาคนที่รอนักรอหนา ก็น้ำตาไหลแล้ว นอกจากไม่ได้รับการดูแลให้เหมือนวันพิเศษ กับบางคู่และบางคนยังทำให้วันสำคัญวันนั้น กลายเป็นวันที่ต้องจดจำเป็นพิเศษในฐานะวันแห่งความเจ็บปวดมากที่สุดหนหนึ่งในชีวิต โดยเฉพาะวันแห่งความรัก กลายเป็นฤกษ์งามยามดี ที่บอกเลิกกันคล่องปาก จะด้วยตั้งใจ ไม่ตั้งใจ ไม่แคร์ ไม่ใส่ใจหรืออะไรก็ตาม ในวันกุหลาบแพงเวียนมาทีไร นั่นคือวันครบรอบที่เธอเลือกจะเดินจากไป มันช่างชัดเจนในความทรงจำ

น้องพลอยคบกับแฟนมา 4 ปีกว่า ดูแลกันและกันอย่างดี เมื่อต้นปีเทศกาลวันพิเศษ เวลาจากคนพิเศษคือของขวัญที่ดีที่สุด เธอเลือกฉลองปีใหม่กับคนที่เธอรักริมทะเล ยิ้มที่มาจากหัวใจ ทำให้ทุกรูปที่ถ่ายด้วยกัน ดูเป็นภาพแห่งความสุขจนใครๆอิจฉา ในใจได้แต่คิดว่า ปีนี้เริ่มต้นได้ดีเหลือเกิน ถ้าทุกอย่างยังเป็นแบบนี้วันหนึ่งข้างหน้าเขาคนนี้คือคนที่เธอจะแต่งงานด้วยแน่นอน จนวันที่เดินทางกลับ

เขาทำหน้าที่ขับรถ ซึ่งเป็นหน้าที่ประจำที่เขาทำอยู่ไม่ได้ขาด แล้วเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ดัง เขารับสายต่อหน้าเธอทุกครั้ง เพื่อแสดงความจริงใจว่าไม่มีสายไหนต้องปิดบัง พอคุยได้สักพัก สีหน้าเขาเปลี่ยนไปเห็นได้ชัด พอวางสาย ก็ร้องไห้เหมือนเด็กๆ น้ำตาผู้ชายไหลทะลักขนาดนี้เลยหรือ แม้จะงงและช็อคกับภาพที่เห็น แต่วินาทีนั้น สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือปลอบเขา ทั้งๆที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเศร้าเรื่องอะไร

“เพื่อนผม เพื่อนกำลังจะจากผมไปแล้วเพื่อนผมกำลังจะตาย” เขาตะโกนดังลั่นรถใจเธอหล่นวูบทันที ‘เพื่อนรัก’ เหรอ แต่ทำไมสัญชาตญาณบางอย่างมั่นใจว่าไม่ใช่แค่เพื่อน จนเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง

ตอนนี้รถจอดนิ่งอยู่ข้างทาง ด้วยสติระดับนี้ คงไม่ปลอดภัยแน่ถ้าขับรถ เขาเริ่มคุยโทรศัพท์อีกครั้ง เท่าที่ฟัง เหมือนคนที่ปลายสายอยากให้เขาพูดกับคนที่กำลังนอนป่วยด้วยลมหายใจรวยริน

“คุยครับ ผมอยากคุยกับเขา” เสียงร้องไห้ฟูมฟาย ทำให้ฟังแทบไม่ได้ศัพท์กับสิ่งที่เขาพูด

“ทำไมคุณทำอย่างนี้ ไหนบอกว่าจะสู้ไง ไหนบอกว่าจะไม่ทิ้งกันไปไง เรารักกันที่สุดไม่ใช่หรือ ใครบอกว่าจะดูแลตัวเองดีๆเพื่อผม คุณจากไป แล้วผมจะอยู่ยังไง คุณจะทิ้งผมไปแบบนี้ไม่ได้นะ ผมรักคุณมากแค่ไหนรู้หรือเปล่า” เสียงดังก้องสองหูทำให้รู้ชัดแล้วว่า คนที่กำลังจะหมดลมหายใจ ไม่ใช่แค่เพื่อนแน่ๆ ฟังเขาบอกรักกันลั่นรถ แล้วเราอยู่ตรงไหน? เรามานั่งตรงนี้ทำไม? ภาพดีๆของเราริมทะเลเมื่อวานมันเกิดขึ้นจริงหรือ? ถ้าเขาหันมาดูบ้าง เขาจะเห็นคนที่นั่งข้างๆเขาในรถกำลังจะตายเหมือนกัน

“รอนะ คุณรอผมก่อน ผมจะรีบไปหาคุณให้เร็วที่สุด ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ให้รู้ไว้ว่า ผมรักคุณที่สุดนะ รอนะที่รัก” พอวางสาย เขาก็ขับรถห้อตะบึงแบบไม่คิดชีวิตและไม่คิดด้วยว่า มีใครอีกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ในรถเงียบสนิท สลับกับเสียงถอนหายใจของเขา จนเราเริ่มถาม

“ใครเหรอ?” “เขาเป็นอะไรมากไหม?” เราถามไปน้ำตาไหลไปเขาพยักหน้า แล้วบอกว่าแฟนเก่า!!! เขาตอบแค่นั้นจริงๆรถมุ่งหน้าถึงพระราม 2 ด้วยความเร็วที่ทำให้นั่งไม่ติด ในใจคิดว่า ถ้าเกิดอุบัติเหตุก็ดี เรื่องนี้จะได้จบๆกันไป เขาถามขึ้นมาว่า

“ถ้าลงตรงนี้ หาทางกลับบ้านถูกไหม เขาจะเข้าไปที่โรงพยาบาล” เป็นคำถามที่บังคับคำตอบให้เราอยู่แล้ว ทุกอย่างจุกอยู่ที่คอ ได้แต่พยักหน้า พอรถจอด ก็ค่อยๆขนกระเป๋าของเรา รวมทั้งหมวกใบกว้างที่ เมื่อวานยังใส่ถ่ายรูป โพสท่าหวานๆใส่กันอยู่เลย ตั้งใจว่าจะใช้รูปนั้นเป็น profile ใน facebook น้องพลอยพาร่างกึ่งไร้วิญญาณมาขึ้นแท็กซี่ เธอร้องไห้หนักที่สุดหลังปีใหม่ผ่านไปได้ 2 วัน มันคงไม่เลวร้ายเท่านี้ ถ้าเรื่องดีๆไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

ลุงคนขับเห็นสภาพเธอตอนนี้ ถึงกับต้องเอ่ยถาม “ไหวไหมครับเนี่ย”

ตอนนี้ คนที่เขาบอกว่ารักที่สุดจากโลกนี้ไปแล้วค่ะ แฟนเราเป็นหัวเรือใหญ่ในการจัดงานศพเขาอย่างดี โดยมีเรานั่งร้องไห้ในงานทุกคืน จนสมภารท่านคิดว่า เราน่าจะเป็นญาติสนิทที่สุดกับคนที่อยู่บนเมรุ พอตั้งสติได้บ้าง เราก็เริ่มถามแฟนด้วยคำถามที่อยู่ในใจหลายสิบข้อ เขาหงุดหงิดใส่แล้วพูดว่า

“เธอเห็นไหม ว่าเขาเจออะไรบ้าง คนๆนั้นจากโลกนี้ไปแล้วจะเอาอะไรอีก ทำไมใจแคบอย่างนี้ เขาสองคนรักกันจริงคบกันมาตั้ง 7 ปี มีเรื่องให้ต้องห่างกันบ้างจนมาเจอพลอย พอเริ่มคบพลอย เขาก็ยิ่งห่างกัน แต่ก็ติดต่อกันอยู่ไม่เคยขาด จะถามให้ได้อะไรขึ้นมา เห็นไหมว่าใครๆกำลังเศร้าแค่ไหน”

แปลว่า เธอคบสองคนในเวลาเดียวกันคบแฟนเก่ามา 7 ปี และมีเราใน 4 ปีหลังเธอไม่เคยบอก ไม่เคยเล่า มีแต่เราที่เชื่อไปเองว่า เราเจอรักแท้ที่น่าจะเป็นรักสุดท้ายของเรา

น่าเห็นใจที่สุด ณ วินาทีนี้ น้องพลอยคงช็อค อึ้ง สับสน สารพัดความรู้สึก และแน่นอน คงงงๆว่า เราควรสงสารใครก่อนดีนะ แต่จะให้สับสนยังไง พลอยก็ยังเคียงข้างเขา ไปทำบุญด้วยกัน ร่วมจัดพิธีศพ แม้จะเห็นว่าทุกซองทำบุญเขาเขียนชื่อเขากับแฟนเก่าอยู่คู่กันตลอด

คนหนึ่งตายจากโลกนี้ไปแล้ว แต่คนที่ตายทั้งเป็นนั่งอยู่ตรงนี้ รับรู้อาการบาดเจ็บของหัวใจทุกวินาที เธอเสียใจกับคนที่จากไปแต่ไม่เคยเห็นใจคนที่ตายทั้งเป็นอย่างฉัน

น้องพลอยตัดสินใจค่อยๆถอยห่างออกมา วันที่ผู้หญิงคนนั้นตาย คือวันสุดท้ายที่เธอเชื่อว่าเขารักจริง การจากไปของผู้หญิงคนหนึ่งทำให้รู้ว่า ที่ผ่านมาเขาทรยศเรายังไง ยังปลอบใจน้องไปว่า

เอาน่ะ มองอีกมุม ผู้หญิงที่นอนป่วยก็ทรมานไม่น้อยไปกว่าเรา วันที่เขานอนต่อสู้กับโรคร้าย ผู้ชายที่บอกว่ารักเขาพาผู้หญิงอีกคนไปหวานใส่กันอยู่ริมทะเลเจ็บน้อยกว่ากันซะที่ไหน

บางทีเราชอบใช้คำว่า คนหลายใจหรือจริงๆเขาไม่มีหัวใจต่างหากที่ทำได้ขนาดนี้ ห่างกันได้ไม่ถึงเดือน ช่วงวาเลนไทน์ที่ผ่านมา เขาโทฯมา Happy Valentines พร้อมเปิดตัวผู้หญิงคนใหม่อีกแล้ว

คำว่า ‘รัก’ มันออกเสียงง่ายค่ะ บางทีก็ง่ายไปจนคนพูดไม่เคยรู้สึก แม้น้องจะเสียใจแค่ไหน แต่ก็อยากยินดีกับน้องจริงๆยินดีที่ผู้ชายแบบนี้ไปจากชีวิตน้องซะที ถ้าเจอใครที่ไม่ดีต่อกัน อย่าอยู่ขวางความเจริญกันนาน หัวใจมันอ่อนบางเกินกว่าจะโดนทำร้ายได้บ่อยๆ

เทศกาลต่อไปคือสงกรานต์ สวัสดีปีใหม่แบบไทยๆ ถ้าเจอคนที่ไม่ใช่ ขอให้เขาไปไวๆ อย่าทำให้เราต้องเสียใจยาวจนถึงเทศกาลต่อไปเลย ขวัญเอ๋ย ขวัญมาแม้เขาจะจากไป แต่ขอให้หัวใจยังอยู่กับตัวเรานะคะ


เรื่อง: ดีเจนภาพร คอลัมน์ หัวใจคุยกัน